#1
به نرسی چنین گفت یک روز شاه
✦
کز ایدر برو با نگین و کلاه
“One day the King spoke thus to Narsi: 'Go forth from here with ring and crown.'”
#2
خراسان ترا دادم آباد کن
✦
دل زیردستان به ما شاد کن
“'I have granted Khorasan to thee; prosper it, and gladden the hearts of subjects toward us.'”
#3
نگر تا نباشی به جز دادگر
✦
میاویز چنگ اندرین رهگذر
“'Take care to be nothing but just; do not stretch out thy hand in tyranny on this path.'”
#4
پدر کرد بیداد و پیچد ازان
✦
چو مردی برهنه ز باد خزان
“'Our father committed injustice and suffered from it, like a naked man trembling in the autumn wind.'”
#5
بفرمود تا خلعتش ساختند
✦
گرانمایه گنجی بپرداختند
“He commanded that a robe of honor be prepared for him, and bestowed a precious treasure.”
#6
بدو گفت یزدان پناه تو باد
✦
سر تخت خورشید گاه تو باد
“He said to him: 'May God be thy protector, and may thy throne reach the height of the sun!'”
#7
به رفتن دو هفته درنگ آمدش
✦
تن‌آسان خراسان به چنگ آمدش
“His departure took two weeks of travel, and easily did he take possession of Khorasan.”
#8
چو نرسی بشد هفته‌ای برگذشت
✦
دل شاه ز اندیشه پردخته گشت
“When Narsi was gone and a week passed by, the King's mind was cleared of that concern.”
#9
بفرمود تا موبد موبدان
✦
برفت و بیاورد چندی ردان
“He ordered the High Priest of High Priests to go and bring several noble elders.”
#10
بدو گفت شد کار قیصر دراز
✦
رسولش همی دیر یابد جواز
“He said to him: 'The matter of Caesar has dragged on; his messenger waits long for permission.'”
#11
چه مردست و اندر خرد تا کجاست
✦
که دارد روان از خرد پشت راست
“'What manner of man is he, and how great is his wisdom? Does his soul stand upright through intellect?'”
#12
بدو گفت موبد انوشه بدی
✦
جهاندار و با فره ایزدی
“The Mobad replied: 'Mayest thou live forever, O monarch endowed with divine glory!'”
#13
یکی مرد پیرست با رای و شرم
✦
سخن گفتنش چرب و آواز نرم
“'He is an old man of sound counsel and modesty, eloquent of speech and gentle of voice.'”
#14
کسی کش فلاطون بُدست اوستاد
✦
خردمند و بادانش و بانژاد
“'One whose master was Plato himself; wise, knowledgeable, and of noble lineage.'”
#15
یکی برمنش بود کامد ز روم
✦
کنون خیره گشت اندرین مرز و بوم
“'He came from Rome with high pride, but now he stands bewildered in this land.'”
#16
بپژمرد چون لاله در ماه دی
✦
تنش خشک و رخساره همرنگ نی
“'He has withered like a tulip in the month of Dey; his body dry and his countenance pale as a reed.'”
#17
همه کهترانش به کردار میش
✦
که روز شکارش سگ آید به پیش
“'All his subordinates are meek as sheep, like hunting dogs yielding before the chase.'”
#18
به کندی و تندی بما ننگرید
✦
وزین مرز کس را به کس نشمرید
“'He no longer looks upon us with disdain, nor counts anyone in this realm as nothing.'”
#19
به موبد چنین گفت بهرام گور
✦
که یزدان دهد فر و دیهیم و زور
“Bahram Gur spoke thus to the Mobad: 'It is God who granteth glory, crown, and might.'”
#20
مرا گر جهاندار پیروز کرد
✦
شب تیره بر بخت من روز کرد
“'Since the Sovereign of the World made me victorious, turning dark night into bright day for my fortune,'”
#21
یکی قیصر روم و قیصر نژاد
✦
فریدون ورا تاج بر سر نهاد
“'The Caesar of Rome is of royal Caesar stock; Fereydun placed the crown upon his ancestor's head.'”
#22
بزرگست وز سلم دارد نژاد
✦
ز شاهان فزون‌تر به رسم و به داد
“'He is great and descended from Salm, excelling many kings in custom and justice.'”
#23
کنون مردمی کرد و فرزانگی
✦
چو خاقان نیامد به دیوانگی
“'Now he has shown humanity and wisdom, not approaching us in madness as did the Khaqan.'”
#24
ورا پیش خوانیم هنگام بار
✦
سخن تا چه گوید که آید به کار
“'We shall call him forward during royal audience, to hear what worthy words he may speak.'”
#25
وزان پس به خوبی فرستمش باز
✦
ز مردم نیم در جهان بی‌نیاز
“'And thereafter I shall send him back honorably, for I am not independent of humankind in this world.'”
#26
یکی رزم جوید سپاه آورد
✦
دگر بزم و زرین کلاه آورد
“'One seeks war and brings forth armies; another seeks feast and brings a golden crown.'”
#27
مرا ارج ایشان بباید شناخت
✦
بزرگ آنک با نامداران بساخت
“'I must recognize the worth of each; great is he who makes peace with the renowned.'”
#28
برو آفرین کرد موبد به مهر
✦
که شادان بدی تا بگردد سپهر
“The Mobad praised him affectionately: 'Mayest thou remain joyful so long as the heavens turn!'”