بخش ۴۷ - شکایت از پیری به چرخ بلند و پاسخ سپهر: راه جستن از یزدان
#1
الا ای برآورده چرخ بلند
✦
چه داری به پیری مرا مستمند
#2
چو بودم جوان در برم داشتی
✦
به پیری چرا خوار بگذاشتی
#3
همی زرد گردد گل کامگار
✦
همی پرنیان گردد از رنج خار
#4
دو تا گشت آن سرو نازان به باغ
✦
همان تیره گشت آن گرامی چراغ
#5
پر از برف شد کوهسار سیاه
✦
همی لشکر از شاه بیند گناه
#6
به کردار مادر بدی تاکنون
✦
همی ریخت باید ز رنج تو خون
#7
وفا و خرد نیست نزدیک تو
✦
پر از رنجم از رای تاریک تو
#8
مرا کاچ هرگز نپروردییی
✦
چو پرورده بودی نیازردییی
#9
هرانگه که زین تیرگی بگذرم
✦
بگویم جفای تو با داورم
#10
بنالم ز تو پیش یزدان پاک
✦
خروشان به‌سربر پراگنده خاک
#11
چنین داد پاسخ سپهر بلند
✦
که ای مرد گویندهٔ بی‌گزند
#12
چرا بینی از من همی نیک و بد
✦
چنین ناله از دانشی کی سزد
#13
تو از من به هر باره‌ای برتری
✦
روان را به دانش همی‌پروری
#14
بدین هرچ گفتی مرا راه نیست
✦
خور و ماه زین دانش آگاه نیست
#15
خور و خواب و رای و نشست ترا
✦
به نیک و به بد راه و دست ترا
#16
ازان خواه راهت که راه آفرید
✦
شب و روز و خورشید و ماه آفرید
#17
یکی آنک هستیش را راز نیست
✦
به کاریش فرجام و آغاز نیست
#18
چو گوید بباش آنچ خواهد بُدست
✦
کسی کو جزین داند آن بیهده‌ست
#19
من از داد چون تو یکی بنده‌ام
✦
پرستندهٔ آفریننده‌ام
#20
نگردم همی جز به فرمان اوی
✦
نیارم گذشتن ز پیمان اوی
#21
به یزدان گرای و به یزدان پناه
✦
براندازه زو هرچ باید بخواه
#22
جز او را مخوان کردگار سپهر
✦
فروزندهٔ ماه و ناهید و مهر
#23
وزو بر روان محمد درود
✦
به یارانش بر هر یکی برفزود
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.