بخش ۱ - نشستن اسکندر بر تخت، خطبهٔ داد و بخشودن باژ پنج‌ساله
#1
سکندر چو بر تخت بنشست گفت
✦
که با جان شاهان خرد باد جفت
#2
که پیروزگر در جهان ایزدست
✦
جهاندار کز وی نترسد بدست
#3
بد و نیک هم بگذرد بی‌گمان
✦
رهایی نباشد ز چنگ زمان
#4
هرانکس که آید بدین بارگاه
✦
که باشد ز ما سوی ما دادخواه
#5
اگر گاه بار آید ار نیم‌شب
✦
به پاسخ رسد چون گشاید دو لب
#6
چو پیروزگر فرهی دادمان
✦
در بخت پیروز بگشادمان
#7
همه زیردستان بیابند بهر
✦
به کوه و بیابان و دریا و شهر
#8
نخواهیم باژ از جهان پنج سال
✦
جز آنکس که گوید که هستم همال
#9
به درویش بخشیم بسیار چیز
✦
ز دارنده چیزی نخواهیم نیز
#10
چو اسکندر این نیکویها بگفت
✦
دل پادشا گشت با داد جفت
#11
ز ایوان برآمد یکی آفرین
✦
بران دادگر شهریار زمین
#12
ازان پس پراگنده شد انجمن
✦
جهاندار بنشست با رای‌زن
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.