#1
سکندر چو بر تخت بنشست گفت
✦
که با جان شاهان خرد باد جفت
“When Sekandar sat upon the throne, he said: 'May the soul of kings ever be paired with wisdom.'”
#2
که پیروزگر در جهان ایزدست
✦
جهاندار کز وی نترسد بدست
“'For the true Victor in this world is God; evil is he who feels no fear of Him.'”
#3
بد و نیک هم بگذرد بی‌گمان
✦
رهایی نباشد ز چنگ زمان
“'Both good and evil shall surely pass away; there is no escape from the grip of Time.'”
#4
هرانکس که آید بدین بارگاه
✦
که باشد ز ما سوی ما دادخواه
“'Whoever comes to this court seeking justice from us against ourselves...'”
#5
اگر گاه بار آید ار نیم‌شب
✦
به پاسخ رسد چون گشاید دو لب
“'...whether he arrives in broad daylight or at midnight, he shall receive an answer the moment he speaks.'”
#6
چو پیروزگر فرهی دادمان
✦
در بخت پیروز بگشادمان
“'Since the Victorious One has granted us Divine Glory and opened for us the portal of triumphant fortune...'”
#7
همه زیردستان بیابند بهر
✦
به کوه و بیابان و دریا و شهر
“'...all subjects shall receive their share of justice, in the mountains, deserts, seas, and cities.'”
#8
نخواهیم باژ از جهان پنج سال
✦
جز آنکس که گوید که هستم همال
“'We shall demand no tribute from the world for five whole years, save from him who claims to be our peer.'”
#9
به درویش بخشیم بسیار چیز
✦
ز دارنده چیزی نخواهیم نیز
“'We shall bestow abundant wealth upon the poor, and demand nothing from those who possess.'”
#10
چو اسکندر این نیکویها بگفت
✦
دل پادشا گشت با داد جفت
“When Sekandar uttered these righteous words, his royal heart became bound with justice.”
#11
ز ایوان برآمد یکی آفرین
✦
بران دادگر شهریار زمین
“From the palace there arose a unanimous praise for that just monarch of the earth.”
#12
ازان پس پراگنده شد انجمن
✦
جهاندار بنشست با رای‌زن
“Thereafter, the assembly dispersed, and the ruler sat in council with his wise advisers.”