بخش ۳۴ - رسیدن سکندر به کوه رخشنده، گفت‌وگوی قیصر با مرغ سخنگو و فرمان رفتن تنها به تیغ کوه
#1
سکندر سوی روشنایی رسید
✦
یکی بر شده کوه رخشنده دید
#2
زده بر سر کوه خارا عمود
✦
سرش تا به ابر اندر از چوب عود
#3
بر هر عمودی کنامی بزرگ
✦
نشسته برو سبز مرغی سترگ
#4
به آواز رومی سخن راندند
✦
جهاندار پیروز را خواندند
#5
چو آواز بشنید قیصر برفت
✦
به نزدیک مرغان خرامید تفت
#6
بدو مرغ گفت ای دلارای رنج
✦
چه جویی همی زین سرای سپنج
#7
اگر سر برآری به چرخ بلند
✦
همان بازگردی ازو مستمند
#8
کنون کامدی هیچ دیدی زنا
✦
وگر کرده از خشت پخته بنا
#9
چنین داد پاسخ کزین هر دو هست
✦
زنا و برین گونه جای نشست
#10
چو بشنید پاسخ فروتر نشست
✦
درو خیره شد مرد یزدان‌پرست
#11
بپرسید کاندر جهان بانگ رود
✦
شنیدی و آوای مست و سرود
#12
چنین داد پاسخ که هر کو ز دهر
✦
ز شادی همی برنگیرند بهر
#13
ورا شاد مردم نخواند همی
✦
وگر جان و دل برفشاند همی
#14
به خاک آمد از بر شده چوب عمود
✦
تهی ماند زان مرغ رنگین عمود
#15
بپرسید دانایی و راستی
✦
فزونست اگر کمی و کاستی
#16
چنین داد پاسخ که دانش پژوه
✦
همی سرفرازد ز هر دو گروه
#17
به سوی عمود آمد از تیره خاک
✦
به منقار چنگالها کرد پاک
#18
ز قیصر بپرسید یزدان‌پرست
✦
به شهر تو بر کوه دارد نشست
#19
بدو گفت چون مرد شد پاک‌رای
✦
بیابد پرستنده بر کوه جای
#20
ازان چوب جوینده شد بر کنام
✦
جهانجوی روشن‌دل و شادکام
#21
به چنگال می‌کرد منقار تیز
✦
چو ایمن شد از گردش رستخیز
#22
به قیصر بفرمود تا بی‌گروه
✦
پیاده شود بر سر تیغ کوه
#23
ببیند که تا بر سر کوه چیست
✦
کزو شادمان را بباید گریست
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.