#1
ز کار بزرگان چو پردخته شد
✦
شهنشاه زآن رنجها رخته شد
“When he had concluded his duties regarding the noble lords, the King of Kings was freed from those burdens.”
#2
از آن مهتران نام لهراسب ماند
✦
که از دفتر شاه کس برنخواند
“Among those chieftains, only Luhrasp remained, whose name no one had yet read from the royal register.”
#3
به بیژن بفرمود تا با کلاه
✦
بیاورد لهراسب را نزد شاه
“He commanded Bijan to fetch Luhrasp before the King, bearing a crown.”
#4
چو دیدش جهاندار برپای جست
✦
بر او آفرین کرد و بگشاد دست
“When the Lord of the World saw him, he rose to his feet, praised him, and extended his hands.”
#5
فرود آمد از نامور تخت عاج
✦
ز سر برگرفت آن دل‌افروز تاج
“He stepped down from the renowned ivory throne and removed the heart-delighting crown from his head.”
#6
به لهراسب بسپرد و کرد آفرین
✦
همه پادشاهی ایران زمین
“He entrusted all the realm of Iran to Luhrasp, bestowing blessings upon him.”
#7
همی کرد پدرود آن تخت عاج
✦
بر او آفرین کرد و بر تخت و تاج
“He bade farewell to that ivory throne, offering praise to it and to the crown and throne.”
#8
که این تاج نو بر تو فرخنده باد
✦
جهان سر به سر پیش تو بنده باد
“He said: 'May this new crown be fortunate upon thee, and may the whole world serve before thee.'”
#9
سپردم به تو شاهی و تاج و گنج
✦
از آن پس که دیدم بسی درد و رنج
“'I hand over to thee the sovereignty, crown, and treasure, after enduring much pain and grief.'”
#10
مگردان زبان ز این سپس جز بداد
✦
که از داد باشی تو پیروز و شاد
“'Henceforth turn not thy tongue except toward justice, that through justice thou mayest remain victorious and glad.'”
#11
مکن دیو را آشنا با روان
✦
چو خواهی که بختت بماند جوان
“'Befriend not the Demon with thy soul, if thou desirest thy fortune to remain youthful.'”
#12
خردمند باش و بی‌آزار باش
✦
همیشه روان را نگهدار باش
“'Be wise and harmless; ever guard the sanctity of thy soul.'”
#13
به ایرانیان گفت کز بخت اوی
✦
بباشید شادان دل از تخت اوی
“He said to the Iranians: 'Through his fortune, keep your hearts joyful under his throne.'”
#14
شگفت اندر او مانده ایرانیان
✦
برآشفته هر یک چو شیر ژیان
“The Iranians remained lost in wonder at him, each raging like a fierce lion.”
#15
همی هر کسی در شگفتی بماند
✦
که لهراسب را شاه بایست خواند
“Everyone was filled with astonishment that Luhrasp should be proclaimed the King.”
#16
از آن انجمن زال بر پای خاست
✦
بگفت آنچه بودش به دل رای راست
“From that assembly Zal stood up, and expressed the righteous counsel of his heart.”
#17
چنین گفت کای شهریار بلند
✦
سزد گر کنی خاک را ارجمند
“Thus he spoke: 'O lofty Monarch! It were fitting if thou didst grant honor even to the dust.'”
#18
سر بخت آن کس پر از خاک باد
✦
روان ورا خاک تریاک باد
“'May the head of fortune of him who calls Luhrasp a king in justice be filled with dust, and may dust be his soul's antidote!'”
#19
که لهراسب را شاه خواند به داد
✦
ز بیداد هرگز نگیریم یاد
“'We shall never recall injustice; yet when he came to Iran unto Zarasb,'”
#20
به ایران چو آمد به نزد زرسب
✦
فرومایه‌ای دیدمش با یک اسب
“'I saw him as a wretched man possessing but a single steed!'”
#21
به جنگ الانان فرستادیش
✦
سپاه و درفش و کمر دادیش
“'Thou didst send him to the war of the Alans, giving him an army, a banner, and a girded belt.'”
#22
ز چندین بزرگان خسرو نژاد
✦
نیامد کسی بر دل شاه یاد
“'Among so many grandees of royal Khosrowid lineage, did no one occur to the King's memory?'”
#23
نژادش ندانم ندیدم هنر
✦
از این گونه نشنیده‌ام تاجور
“'I know not his lineage, nor have I seen any art in him; never have I heard of such a crown-wearer!'”
#24
خروشی برآمد ز ایرانیان
✦
کز این پس نبندیم شاها میان
“A clamor arose from the Iranians: 'O King, we shall no longer gird our loins from this day forward!'”
#25
نجوییم کس نام در کارزار
✦
چو لهراسب را کی کند شهریار
“'We shall seek no fame in battle, if Luhrasp is to be made our Monarch!'”
#26
چو بشنید خسرو ز دستان سخن
✦
بدو گفت مشتاب و تندی مکن
“When Khosrow heard Dastan's words, he said to him: 'Hasten not, nor act in fierce rage;'”
#27
که هر کس که بیداد گوید همی
✦
به جز دود ز آتش نجوید همی
“'For whoever speaks unrighteousness seeks nothing from fire save smoke.'”
#28
که نپسندد از ما بدی دادگر
✦
نه هر کاو بدی کرد بیند گهر
“'The Just Ruler accepts no evil from us; nor does anyone who does evil behold a noble outcome.'”
#29
که یزدان کسی را کند نیک بخت
✦
سزاوار شاهی و زیبای تخت
“'Whomever Yazdan renders prosperous is worthy of kingship and beautifies the throne.'”
#30
جهان‌آفرین بر روانم گواست
✦
که گشت این سخنها به لهراسب راست
“'The World-Creator is witness to my soul that these truths apply to Luhrasp:'”
#31
که دارد همی شرم و دین و خرد
✦
ز کردار نیکی همی برخورد
“'He possesses modesty, religion, and wisdom, and reaps the fruit of good deeds.'”
#32
نبیرهٔ جهاندار هوشنگ هست
✦
خردمند و بینادل و پاک‌دست
“'He is the descendant of the World-Ruler Hushang—wise, clear-sighted, and clean-handed.'”
#33
پی جادوان بگسلاند ز خاک
✦
پدید آورد راه یزدان پاک
“'He shall sever the track of sorcerers from the earth and make plain the path of holy Yazdan.'”
#34
زمانه جوان گردد از پند اوی
✦
بدین هم بود پاک فرزند اوی
“'The times shall grow young through his counsel, and such too shall be his immaculate son.'”
#35
به شاهی بر او آفرین گسترید
✦
وز این پند و اندرز من مگذرید
“'Bestow blessings upon his kingship, and transgress not my counsel and advice.'”
#36
هر آن کس کز اندرز من درگذشت
✦
همه رنج او پیش من باد گشت
“'Whoever transgresses my advice, all his labor before me shall turn to wind.'”
#37
چنین هم ز یزدان بود ناسپاس
✦
به دلش اندر آید ز هر سو هراس
“'Likewise shall he be ungrateful to Yazdan, and fear shall enter his heart from every side.'”
#38
چو بشنید زال این سخنهای پاک
✦
بیازید انگشت و بر زد به خاک
“When Zal heard these holy words, he stretched out his fingers and struck the soil.”
#39
بیالود لب را به خاک سیاه
✦
به آواز لهراسب را خواند شاه
“He soiled his lips with black earth, and aloud he hailed Luhrasp as King.”
#40
به شاه جهان گفت خرم بدی
✦
همیشه ز تو دور دست بدی
“He said to the Lord of the World: 'Mayest thou be happy, and may the hand of evil ever be far from thee!'”
#41
که دانست جز شاه پیروز و راد
✦
که لهراسب دارد ز شاهان نژاد
“'Who knew except the victorious and generous King that Luhrasp possesses royal lineage?'”
#42
چو سوگند خوردم به خاک سیاه
✦
لب آلوده شد مشمر آن از گناه
“'Since I swore an oath by the black soil and soiled my lips, count not my mistake as a sin.'”