بخش ۳۴ - خفتن لهاک و فرشیدورد در بیشه، کشته شدنشان به دست گستهم و نیایش زخمی بر سر چشمه
#1
چو از دور لهاک و فرشیدورد
✦
گذشتند پویان ز دشت نبرد
#2
به یک ساعت از هفت فرسنگ راه
✦
برفتند ایمن ز ایران سپاه
#3
یکی بیشه دیدند و آب روان
✦
بدو اندرون سایهٔ کاروان
#4
به بیشه درون مرغ و نخچیر و شیر
✦
درخت از بر و سبزه و آب زیر
#5
به نخچیر کردن فرود آمدند
✦
وز آن تشنگی سوی رود آمدند
#6
چو آب اندر آمد ببایست نان
✦
به اندوه و شادی نبندد دهان
#7
بگشتند بر گرد آن مرغزار
✦
فگندند بسیار مایه شکار
#8
برافروختند آتش و زان کباب
✦
بخوردند و کردند سر سوی خواب
#9
چو بد روزگار دلیران دژم
✦
کجا خواب سازد بر ایشان ستم
#10
فرو خفت لهاک و فرشیدورد
✦
به سر بر همی پاسبانیش کرد
#11
برآمد چو شب تیره شد ماهتاب
✦
دو غمگین سر اندر نهاده به خواب
#12
رسید اندر آن جایگه گستهم
✦
که بودند یاران توران به هم
#13
نوند اسب او بوی اسبان شنید
✦
خروشی برآورد و اندر دمید
#14
سبک اسب لهاک هم ز این نشان
✦
خروشی برآورد چون بیهشان
#15
دمان سوی لهاک فرشیدورد
✦
ز خواب خوش آمدش بیدار کرد
#16
بدو گفت برخیز ز این خواب خوش
✦
به مردی سر بخت خود را بکش
#17
که دانا زد این داستان بزرگ
✦
که شیری که بگریزد از چنگ گرگ
#18
نباید که گرگ از پسش در کشد
✦
که او را همان بخت خود برکشد
#19
چه مایه بپیوند و چندی شتافت
✦
کس از روز بد هم رهایی نیافت
#20
هلا زود بشتاب کآمد سپاه
✦
از ایران و بر ما گرفتند راه
#21
نشستند بر باره هر دو سوار
✦
کشیدند پویان از آن مرغزار
#22
ز بیشه به بالا نهادند روی
✦
دو خونی دلاور دو پرخاشجوی
#23
به هامون کشیدند هر دو سوار
✦
پراندیشه تا چون بسیچند کار
#24
پدید آمد از دور پس گستهم
✦
ندیدند با او سواری به هم
#25
دلیران چو سر را برافراختند
✦
مر او را چو دیدند بشناختند
#26
گرفتند یک با دگر گفت و گوی
✦
که یک تن سوی ما نهادست روی
#27
نیابد رهایی ز ما گستهم
✦
مگر بخت بد کرد خواهد ستم
#28
جز از گستهم نیست کامد به جنگ
✦
درفش دلیران گرفته به چنگ
#29
گریزان بباید شد از پیش اوی
✦
مگر کاندر آرد بدین دشت روی
#30
وز آنجا به هامون نهادند روی
✦
پس اندر دمان گستهم کینهجوی
#31
بیامد چو نزدیک ایشان رسید
✦
چو شیر ژیان نعرهای برکشید
#32
بر ایشان ببارید تیر خدنگ
✦
چو فرشیدورد اندر آمد به جنگ
#33
یکی تیر زد بر سرش گستهم
✦
که با خون برآمیخت مغزش به هم
#34
نگون گشت و هم در زمان جان بداد
✦
شد آن نامور گرد ویسه نژاد
#35
چو لهاک روی برادر بدید
✦
بدانست کز کارزار آرمید
#36
بلرزید وز درد او خیره شد
✦
جهان پیش چشماندرش تیره شد
#37
ز روشنروانش به سیری رسید
✦
کمان را به زه کرد و اندر کشید
#38
شدند آن زمان خسته هر دو سوار
✦
به شمشیر برساختند کارزار
#39
یکایک بر او گستهم دست یافت
✦
ز کینه چنان خسته اندر شتافت
#40
به گردنش بر زد یکی تیغ تیز
✦
برآورد ناگاه زو رستخیز
#41
سرش زیر پای اندر آمد چو گوی
✦
که آید همی زخم چوگان بر اوی
#42
چنین است کردار گردان سپهر
✦
ببرد ز پروردهٔ خویش مهر
#43
چو سر جوییش پای یابی نخست
✦
وگر پای جویی سرش پیش تست
#44
به زین بر چنان خسته بد گستهم
✦
که بگسست خواهد تو گفتی ز هم
#45
بیامد خمیده به زین اندرون
✦
همی راند اسب و همی ریخت خون
#46
و زآنجا سوی چشمهساری رسید
✦
هم آب روان دید و هم سایه دید
#47
فرود آمد و اسب را بر درخت
✦
ببست و به آب اندر آمد ز بخت
#48
بخورد آب بسیار و کرد آفرین
✦
ببستش تو گفتی سراسر زمین
#49
بپیچید و غلتید بر تیره خاک
✦
سراسر همه تن به شمشیر چاک
#50
همی گفت کای روشن کردگار
✦
پدید آر زان لشکر نامدار
#51
به دلسوزگی بیژن گیو را
✦
وگرنه دلاور یکی نیو را
#52
که گر مرده گر زنده ز این جایگاه
✦
برد مر مرا سوی ایران سپاه
#53
سر نامداران توران سپاه
✦
ببرد برد پیش بیدار شاه
#54
بدان تا بداند که من جز به نام
✦
نمردم به گیتی همین است کام
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیتهای نامبرده:
رهنما
همسخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.