بخش ۱ - پند ناپایداری جهان و نکوهش آز: بسندگی به خوردن و پوشیدن و گستردن
#1
جهان چون به زاری برآید همی
✦
بد و نیک روزی سرآید همی
#2
چو بستی کمر بر در راه آز
✦
شود کار گیتیت یکسر دراز
#3
به یک روی جستن بلندی سزاست
✦
اگر در میان دم اژدهاست
#4
و دیگر که گیتی ندارد درنگ
✦
سرای سپنجی چه پهن و چه تنگ
#5
پرستنده ی آز و جویای کین
✦
به گیتی ز کس نشنود آفرین
#6
چو سرو سهی گوژ گردد به باغ
✦
بدو بر شود تیره روشن چراغ
#7
کند برگ پژمرده و بیخ سست
✦
سرش سوی پستی گراید نخست
#8
بروید ز خاک و شود باز خاک
✦
همه جای ترسست و تیمار و باک
#9
سر مایهٔ مرد سنگ و خرد
✦
ز گیتی بی‌آزاری اندر خورد
#10
در دانش و آنگهی راستی
✦
گرین دو نیابی روان کاستی
#11
اگر خود بمانی به گیتی دراز
✦
ز رنج تن آید به رفتن نیاز
#12
یکی ژرف دریاست بن ناپدید
✦
در گنج رازش ندارد کلید
#13
اگر چند یابی فزون بایدت
✦
همان خورده یک روز بگزایدت
#14
سه چیزت بباید کز آن چاره نیست
✦
وزو بر سرت نیز پیغاره نیست
#15
خوری گر بپوشی و گر گستری
✦
سزد گر به دیگر سخن ننگری
#16
چو زین سه گذشتی همه رنج و آز
✦
چه در آز پیچی چه اندر نیاز
#17
چو دانی که بر تو نماند جهان
✦
چه پیچی تو زان جای نوشین روان
#18
بخور آنچه داری و بیشی مجوی
✦
که از آز کاهد همی آبروی
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.