بخش ۱۱ - شبیخون سپیدهدم نستیهن، کشته شدنش به گرز بیژن و سوگ پیران بر برادر
#1
دو بهره چو از تیره شب درگذشت
✦
ز جوش سواران بجوشید دشت
#2
گرفتند ترکان همه تاختن
✦
بدان تاختن گردن افراختن
#3
چو نستیهن آن لشکر کینهخواه
✦
بیاورد نزدیک ایران سپاه
#4
سپیدهدمان تا بدانجا رسید
✦
چو از دیده گه دیدهبانش بدید
#5
چو کارآگهان آگهی یافتند
✦
سبک سوی گودرز بشتافتند
#6
که آمد سپاهی چو کوه روان
✦
که گویی ندارند گویا زبان
#7
بر آن سان که رسم شبیخون بود
✦
سپهدار داند که آن چون بود
#8
به لشکر بفرمود پس پهلوان
✦
که بیدار باشید و روشنروان
#9
بخواند آن زمان بیژن گیو را
✦
ابا تیغزن لشکر نیو را
#10
بدو گفت نیک اختر و کام تو
✦
شکسته دل دشمن از نام تو
#11
ببر هرک باید ز گردان من
✦
از این نامداران و مردان من
#12
پذیره شو این تاختن را چو شیر
✦
سپاه اندر آور به مردی به زیر
#13
گزین کرد بیژن ز لشکر سوار
✦
دلیران و پرخاشجویان هزار
#14
رسیدند پس یک به دیگر فراز
✦
دو لشکر پر از کینه و رزمساز
#15
همه گُرزها برکشیدند پاک
✦
یکی ابر بست از بر تیره خاک
#16
فرود آمد از کوه ابر سیاه
✦
بپوشید دیدار توران سپاه
#17
سپهدار چون گرد تیره بدید
✦
کزو لشکر ترک شد ناپدید
#18
کمانها بفرمود کردن به زه
✦
برآمد خروش از مهان و ز که
#19
چو بیژن به نستیهن اندر رسید
✦
درفش سر ویسگان را بدید
#20
هوا سر به سر گشته زنگارگون
✦
زمین شد به کردار دریای خون
#21
ز ترکان دو بهره فتاده نگون
✦
به زیر پی اسب غرقه به خون
#22
یکی تیر بر اسب نستیهنا
✦
رسید از گشاد و بر بیژنا
#23
ز درد اندر آمد تگاور به روی
✦
رسید اندر او بیژن جنگجوی
#24
عمودی بزد بر سر ترگدار
✦
تهی ماند از او مغز و برگشت کار
#25
چنین گفت بیژن به ایرانیان
✦
که هر کو ببندد کمر بر میان
#26
بجز گُرز و شمشیر گیرد به دست
✦
کمان بر سرش بر کنم پاک پست
#27
که ترکان به دیدن پری چهرهاند
✦
به جنگ از هنر پاک بیبهرهاند
#28
دلیری گرفتند کنداوران
✦
کشیدند لشکر پرندآوران
#29
چو پیلان همه دشت بر یکدگر
✦
فگنده ز تنها جدا مانده سر
#30
از آن رزمگه تا به توران سپاه
✦
دمان از پس اندر گرفتند راه
#31
چو پیران ندید آن زمان با سپاه
✦
برادر بدو گشت گیتی سیاه
#32
به کارآگهان گفت ز این رزمگاه
✦
هیونی بتازد به آوردگاه
#33
که آرد نشانی ز نستیهنم
✦
وگرنه دو دیده ز سر برکنم
#34
هیونی برون تاختند آن زمان
✦
برفت و بدید و بیامد دمان
#35
که نستیهن آنک بدان رزمگاه
✦
ابا نامداران توران سپاه
#36
بریده سرافگنده بر سان پیل
✦
تن از گُرز خسته به کردار نیل
#37
چو بشنید پیران برآمد به جوش
✦
نماند آن زمان با سپهدار هوش
#38
همی کند موی و همی ریخت آب
✦
از او دور شد خورد و آرام و خواب
#39
بزد دست و بدرید رومی قبای
✦
برآمد خروشیدن های های
#40
همی گفت کای کردگار جهان
✦
همانا که با تو بدستم نهان
#41
که بگسست از بازوان زور من
✦
چنین تیره شد اختر و هور من
#42
دریغ آن هژبر افگن گردگیر
✦
جوان دلاور سوار هژیر
#43
گرامی برادر جهانبان من
✦
سر ویسگان گرد هومان من
#44
چو نستیهن آن شیر شرزه به جنگ
✦
که روباه بودی به جنگش پلنگ
#45
کرا یابم اکنون بدین رزمگاه
✦
به جنگ اندر آورد باید سپاه
#46
بزد نای رویین و بربست کوس
✦
هوا نیلگون شد زمین آبنوس
#47
ز کوه کنابد برون شد سپاه
✦
بشد روشنایی ز خورشید و ماه
#48
سپهدار ایران بزد کرنای
✦
سپاه اندر آورد و بگرفت جای
#49
میان سپه کاویانی درفش
✦
به پیش اندرون تیغهای بنفش
#50
همه نامداران پرخاشخر
✦
ابا نیزه و گُرزهٔ گاوسر
#51
سپیدهدمان اندر آمد سپاه
✦
به پیکار تا گشت گیتی سیاه
#52
برفتند زان پس به بنگاه خویش
✦
به خیمه شد این، آن به خرگاه خویش
#53
سپهدار ایران به زیبد رسید
✦
از اندیشه کردن دلش بردمید
#54
همی گفت کامروز رزمی گران
✦
بکردیم و کشتیم از ایشان سران
#55
گمانی برم زانک پیران کنون
✦
دواند سوی شاه ترکان هیون
#56
وز او یار خواهد به جنگ سپاه
✦
رسانم کنون آگهی من به شاه
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیتهای نامبرده:
رهنما
همسخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.