#1
به ایرانیان گفت هنگام من
✦
فراز آمد و تازه شد کام من
“He said to the Iranians: 'My appointed time has arrived, and my heart's desire has been renewed.'”
#2
بخواهید چیزی که باید ز من
✦
که آمد پراگندن انجمن
“'Ask of me whatever you need, for the time to disperse this assembly has come.'”
#3
همه مهتران زار و گریان شدند
✦
ز درد شهنشاه بریان شدند
“All the nobles wept bitterly, their hearts burning with grief for the Shahanshah.”
#4
همی گفت هرکس که ای شهریار
✦
که را مانی این تاج را یادگار
“Each one cried out: 'O King! To whom do you leave this crown as a remembrance?'”
#5
چو بشنید دستان خسرو پرست
✦
زمین را ببوسید و برپای جست
“When Zal, the king-devoted warrior, heard this, he kissed the ground and bounded to his feet.”
#6
چنین گفت کای شهریار جهان
✦
سزد کآرزوها ندارم نهان
“He spoke thus: 'O King of the world, it is fitting that I do not conceal my heart's wishes.'”
#7
تو دانی که رستم به ایران چه کرد
✦
به رزم و به بزم و به ننگ و نبرد
“'You know what Rostam has done for Iran—in battle and feast, in honor and war.'”
#8
چو کاووس کی شد به مازندران
✦
رهی دور و فرسنگهای گران
“'When Kay Kavus departed for Mazandaran, traveling a long and grueling road...'”
#9
چو دیوان ببستند کاووس را
✦
چو گودرز گردنکش و طوس را
“'When the demons bound Kavus in chains, along with proud Goudarz and Tus...'”
#10
تهمتن چو بشنید تنها برفت
✦
به مازندران روی بنهاد تفت
“'The Tahmatan (Rostam), hearing this, set out alone, swiftly hastening toward Mazandaran.'”
#11
بیابان و تاریکی و دیو و شیر
✦
همان جادوی و اژدهای دلیر
“'Through wilderness, darkness, demons, and lions, facing sorcery and the fierce dragon...'”
#12
بدان رنج و تیمار ببرید راه
✦
به مازندران شد به نزدیک شاه
“'Through all that grief and anguish he carved his path, reaching the Shah in Mazandaran.'”
#13
بدرید پهلوی دیو سپید
✦
جگرگاه پولاد غندی و بید
“'He tore open the flank of the White Demon, and pierced the vitals of Pulad Ghandi and Bid.'”
#14
سر سنجه را ناگه از تن بکند
✦
خروشش برآمد به ابر بلند
“'He suddenly severed the head of Sanjah from his body, his roar echoing to the high clouds.'”
#15
چو سهراب فرزند کاندر جهان
✦
کسی را نبود از کهان و مهان
“'And his own son Sohrab, the likes of whom no one among nobles or commoners had ever seen...'”
#16
بکشت از پی کین کاووس شاه
✦
ز دردش بگرید همی سال و ماه
“'He killed him out of loyalty to King Kavus, and now weeps in anguish year and month.'”
#17
وز آن پس کجا رزم کاموس کرد
✦
به مردی به ابر اندر آورد گرد
“'And thereafter, when he fought Kamus, by his manhood he raised the dust to the clouds.'”
#18
ز کردار او چند رانم سخن
✦
که هم داستانها نیاید به بن
“'How much can I recount of his deeds? For these tales have no end.'”
#19
اگر شاه سیر آمد از تاج و گاه
✦
چه ماند بدین شیردل نیک‌خواه
“'If the King is weary of throne and crown, what shall become of this lion-hearted well-wisher?'”
#20
چنین داد پاسخ که کردار اوی
✦
به نزدیک ما رنج و تیمار اوی
“The King answered thus: 'His deeds, his suffering, and his labors are ever precious to us.'”
#21
که داند مگر کردگار سپهر
✦
نمایندهٔ کام و آرام و مهر
“'Who can reward him save the Creator of the heavens, the granter of desire, peace, and love?'”
#22
سخنهای او نیست اندر نهفت
✦
نداند کس او را به آفاق جفت
“'His deeds are not hidden from anyone; no one across the horizons knows any equal to him.'”