داستان کهن ورق میخورد و روایت بهرام چوبینه پی گرفته میشود که پس از فراز و نشیبهای فراوان به خاک ترکان و قلمرو خاقان چین پای مینهد. سپاهیان چین، ده هزار سوار گزیده به همراه فرزند و برادر خاقان و موبدانی راهنما، به گرمی به پیشواز پهلوان نامدار ایرانی میآیند. بهرام در بارگاه خاقان حاضر گشته، آفرین میگوید و خاقان نیز با دیدن او برپا خاسته، او را آغوش میکشد و رنج راه و احوال یارانش، از جمله ایزدگشسپ، سینه و خراد برزینه را میپرسد. آنگاه پیمانی استوار میان بهرام و خاقان چین بسته میشود؛ خاقان قسم یاد میکند که همواره پشتیبان و غمخوار او باشد و بهرام نیز سوگند میخورد که در شادی و غم یاور خاقان باشد.
خاقان ایوانهایی شکوهمند برای بهرام میآراید و گنجینههای گرانبها از سیم و زر و گوهر شاهوار به وی میبخشد. اما در این میان، پهلوانی سهمگین و خودخواه به نام مقاتوره که خاقان بخش زیادی از نام و کام خود را مدیون اوست، هر بامداد به دربار آمده و دست میافشاند و هزار دینار باج طلب میکند. خاقان از بیم شورش سپاهیانش، توان مخالفت با او را ندارد. بهرام که این زبونی را برنمیتابد، خاقان را اندرز میدهد که نباید عنان جهانداری را به کهتران سپرد. پس نقشه میکشد تا جلوی زیادهخواهی مقاتوره را بگیرد و او را در حضور شاه بیاعتبار کند.