نهمین نبرد از حماسه دوازده رخ با گام نهادن گرگین میلاد، پهلوان کینه‌خواه ایرانی، به میدان کارزار در برابر اندریمان، سپهسالار کارآزموده و جهاندیده تورانی آغاز گردید. این دو دلاور نبردآزما که سال‌ها در جنگ‌های گوناگون آزموده شده بودند، روی در روی هم جایگاهی شایسته رزم یافتند. نخست نیزه‌های سنگین خویش را چرخاندند و بر پیکر یکدیگر تاختند؛ چنان ضربت‌های هولناکی بر هم فرود آوردند که نیزه‌هایشان در دم شکست و کوتاه گشت. پس کمان‌های جنگی را به دست گرفتند و سپرهای نفوذناپذیر از پوست کرگدن را در برابر چهره‌های خویش داشتند. باران تیر چون تگرگ مرگبار از کمان دو سرور بر سپرهای کرگ و ترگ و زره‌های رومی یکدیگر باریدن گرفت. در میان این هنگامه شوم، گرگین تیر خدنگی شست بست و مستقیم بر کلاه‌خود اندریمان فرود آورد؛ تیر چنان با نیرو نشست که ترگ رومی او را بر سینه و پیکرش دوخت. پهلوان تورانی از شدت زخم بر زین بلرزید و پیش از آنکه به خود آید، گرگین تیر مهلک دیگری بر او زد. اندریمان نگونسار از باره خویش بر خاک افتاد و خون از دیدگانش فرو ریخت. گرگین چون گردی سبکسار از اسب فرو جست، تیغ برکشید و سر اندریمان را از تن جدا ساخت. آن‌گاه سر بریده را به فتراک زین ببست، اسب تندرو اندریمان را به غنیمت گرفت و خویش بر باره نشست. او شتابان بر فراز پشته و تپه مرتفع آمد، کمانِ زه‌کرده بر بازو داشت و این فتح نمایان را به نیروی پروردگار جهان و فرّ و بخت پیروز کی‌خسرو شاه داد، سپس درفش تابناک و دل‌افروز خویش را بر فراز تپه برافراشت تا نویدبخش پیروزی سپاه ایران بر تورانیان باشد.