داستان دوازده رخ

در پنجمین رزم از هم‌آوردیِ بزرگ دوازده‌رخ، رهام فرزند گودرز گام به میدان نهاد تا با بارمان، دلاور نامدار تورانی، پنجه در افکند. دو پهلوان کارآزموده و کینه‌توز کمان‌ها کشیدند و تیرهای خدنگ بر یکدیگر باریدند. چون کمان‌ها در کشاکش نبرد درهم شکست، دست به نیزه‌ها بردند و چون باد بر یکدیگر تاختند. رهامِ پرخاش‌جو با چرخشی دلاورانه، نیزه‌ای سهمگین بر ران بارمان زد چندان که پهلوان تورانی از فراز باره بر خاک افتاد. ترکش از پی او فروافتاد و رهام درنگ نکرد؛ نیزه‌ای دیگر بر پشت او فرود آورد که سنانش از میان جگر بارمان گذشت و جانش را بگرفت. رهام از باره فرود آمد، ستایش دادار به جای آورد و به کین‌خواهیِ سیاوش، خون بر چهره کشید و پیکر بارمان را استوار بر زین بست. سپس بر باره خویش نشست و کشان‌کشان آن نگونسار را تا برِ نشان آورد و بر بالای تپه فراز رفت، در حالی که دلش از شادمانیِ پیروزی پر بود و زبانش به درود و آفرین بر کی‌خسرو و تاج و تخت کیانی گشوده گشت.