بخش ۱۵ - سخن اسفندیار در نکوهش نیاکان رستم: زال دیوزاد، افکندن به دریا، پرورش سیمرغ و ناپارسایی رستم
#1
چنین گفت با رستم اسفندیار
✦
که ای نیک دل مهتر نامدار
#2
من ایدون شنیدستم از بخردان
✦
بزرگان و بیداردل موبدان
#3
ازان برگذشته نیاکان تو
✦
سرافراز و دین‌دار و پاکان تو
#4
که دستان بدگوهر دیوزاد
✦
به گیتی فزونی ندارد نژاد
#5
فراوان ز سامش نهان داشتند
✦
همی رستخیز جهان داشتند
#6
تنش تیره بد موی و رویش سپید
✦
چو دیدش دل سام شد ناامید
#7
بفرمود تا پیش دریا برند
✦
مگر مرغ و ماهی ورا بشکرند
#8
بیامد بگسترد سیمرغ پر
✦
ندید اندرو هیچ آیین و فر
#9
ببردش به جایی که بودش کنام
✦
ز دستان مر او را خورش بود کام
#10
اگر چند سیمرغ ناهار بود
✦
تن زال پیش اندرش خوار بود
#11
بینداختش پس به پیش کنام
✦
به دیدار او کس نبد شادکام
#12
همی خورد افگنده مردار اوی
✦
ز جامه برهنه تن خوار اوی
#13
چو افگند سیمرغ بر زال مهر
✦
برو گشت زین گونه چندی سپهر
#14
ازان پس که مردار چندی چشید
✦
برهنه سوی سیستانش کشید
#15
پذیرفت سامش ز بی‌بچگی
✦
ز نادانی و دیوی و غرچگی
#16
خجسته بزرگان و شاهان من
✦
نیای من و نیکخواهان من
#17
ورا برکشیدند و دادند چیز
✦
فراوان برین سال بگذشت نیز
#18
یکی سرو بد نابسوده سرش
✦
چو با شاخ شد رستم آمد برش
#19
ز مردی و بالا و دیدار اوی
✦
به گردون برآمد چنین کار اوی
#20
برین گونه پادشاهی گرفت
✦
ببالید و ناپارسایی گرفت
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.