#1
چو در کابل این داستان فاش گشت
✦
سر مرزبان پر ز پرخاش گشت
“When this story became public knowledge in Kabul, the heart of the marchlord overflowed with fury.”
#2
برآشفت و سیندخت را پیش خواند
✦
همه خشم رودابه بر وی براند
“He flew into a rage, summoned Sindokht before him, and vented all his anger about Rudabeh upon her.”
#3
بدو گفت کاکنون جزین رای نیست
✦
که با شاه گیتی مرا پای نیست
“He said to her: 'Now I see no other choice, for I cannot withstand the King of the world.'”
#4
که آرمت با دخت ناپاک تن
✦
کشم زارتان بر سر انجمن
“'Save to bring you and your foul-bodied daughter forth, and slay you both miserably before the assembly,'”
#5
مگر شاه ایران ازین خشم و کین
✦
برآساید و رام گردد زمین
“'So that perchance the King of Iran may be appeased from this rage and malice, and the land find rest.'”
#6
به کابل که با سام یارد چخید
✦
ازان زخم گرزش که یارد چشید
“'Who in Kabul dares to do battle with Sam? Who can endure the blow of his mace?'”
#7
چو بشنید سیندخت بنشست پست
✦
دل چاره‌جوی اندر اندیشه بست
“When Sindokht heard this, she sat down low, her resourceful heart deep in reflection.”
#8
یکی چاره آورد از دل به جای
✦
که بد ژرف بین و فزاینده رای
“She brought forth a clever scheme from her mind, being deep-sighted and of growing judgment.”
#9
وزان پس دوان دست کرده به کش
✦
بیامد بر شاه خورشید فش
“Then running with arms folded across her chest, she came before the sun-bright king.”
#10
بدو گفت بشنو ز من یک سخن
✦
چو دیگر یکی کامت آید بکن
“She said to him: 'Hear one word from me, and after that, do whatever your heart desires.'”
#11
ترا خواسته گر ز بهر تنست
✦
ببخش و بدان کین شب آبستنست
“'If wealth is meant to protect the body, give it freely, and know that this night is pregnant with events.'”
#12
اگر چند باشد شب دیریاز
✦
برو تیرگی هم نماند دراز
“'Though a night be long and lingering, its darkness will not endure forever.'”
#13
شود روز چون چشمه روشن شود
✦
جهان چون نگین بدخشان شود
“'Day shall come when the bright fountain shines, making the world glisten like a Badakhshan ruby.'”
#14
بدو گفت مهراب کز باستان
✦
مزن در میان یلان داستان
“Mehrab said to her: 'Refrain from spinning ancient tales among heroes!'”
#15
بگو آنچه دانی و جان را بکوش
✦
وگر چادر خون به تن بر بپوش
“'Say what you know to save your life, or else put on a veil of blood!'”
#16
بدو گفت سیندخت کای سرفراز
✦
بود کت به خونم نیاید نیاز
“Sindokht said to him: 'O exalted king, there shall be no need for my blood!'”
#17
مرا رفت باید به نزدیک سام
✦
زبان برگشایم چو تیغ از نیام
“'I must go to Sam myself; I shall unsheath my tongue like a sword from its scabbard.'”
#18
بگویم بدو آنچه گفتن سزد
✦
خرد خام گفتارها را پزد
“'I will speak to him as is fitting; wisdom matures raw and unpolished words.'”
#19
ز من رنج جان و ز تو خواسته
✦
سپردن به من گنج آراسته
“'The toil of soul shall be mine, and the wealth yours; entrust the decorated treasure to me.'”
#20
بدو گفت مهراب بستان کلید
✦
غم گنج هرگز نباید کشید
“Mehrab said to her: 'Take the key! Never grieve over treasure.'”
#21
پرستنده و اسپ و تخت و کلاه
✦
بیارای و با خویشتن بر به راه
“'Equip servants, horses, throne, and crown, and set forth upon your journey.'”
#22
مگر شهر کابل نسوزد به ما
✦
چو پژمرده شد برفروزد به ما
“'Lest the city of Kabul burn around us, or having withered, flare up against us once more.'”
#23
چنین گفت سیندخت کای نامدار
✦
به جای روان خواسته خواردار
“Sindokht said: 'O renowned king, hold wealth cheap in place of life.'”
#24
نباید که چون من شوم چاره‌جوی
✦
تو رودابه را سختی آری به روی
“'While I go seeking a remedy, bring no hardship upon Rudabeh.'”
#25
مرا در جهان انده جان اوست
✦
کنون با توم روز پیمان اوست
“'My only grief in this world is for her life; today is the day of covenant with you for her sake.'”
#26
ندارم همی انده خویشتن
✦
ازویست این درد و اندوه من
“'I have no sorrow for myself; all my pain and grief stem from her.'”
#27
یکی سخت پیمان ستد زو نخست
✦
پس آنگه به مردی ره چاره جست
“First she extracted a firm vow from him; then valiantly sought the path of resolution.”
#28
بیاراست تن را به دیبا و زر
✦
به در و به یاقوت پرمایه سر
“She adorned her body in brocade and gold, and her precious head with pearls and rubies.”
#29
پس از گنج زرش ز بهر نثار
✦
برون کرد دینار چون سی‌هزار
“Then from the treasury, to offer as tribute, she brought out thirty thousand gold dinars.”
#30
به زرین ستام آوریدند سی
✦
از اسپان تازی و از پارسی
“They brought thirty Arabian and Persian horses with golden bridles and trappings.”
#31
ابا طوق زرین پرستنده شست
✦
یکی جام زر هر یکی را به دست
“Sixty attendants with golden collars, each bearing a golden goblet in hand...”
#32
پر از مشک و کافور و یاقوت و زر
✦
ز پیروزهٔ چند چندی گهر
“...Filled with musk, camphor, rubies, gold, turquoise, and precious gems.”
#33
چهل جامه دیبای پیکر به زر
✦
طرازش همه گونه گونه گهر
“Forty robes of brocade woven with gold, their borders lined with all manner of jewels.”
#34
به زرین و سیمین دوصد تیغ هند
✦
جزان سی به زهراب داده پرند
“Two hundred Indian swords of gold and silver, besides thirty dipped in poison with shimmering steel.”
#35
صد اشتر همه مادهٔ سرخ موی
✦
صد استر همه بارکش راه جوی
“A hundred red-haired female camels, and a hundred pack mules eager for the road.”
#36
یکی تاج پرگوهر شاهوار
✦
ابا طوق و با یاره و گوشوار
“A crown studded with royal jewels, along with golden collars, armlets, and earrings.”
#37
بسان سپهری یکی تخت زر
✦
برو ساخته چند گونه گهر
“A golden throne fashioned like the sky, embellished with diverse kinds of gems...”
#38
برش خسروی بیست پهنای او
✦
چو سیصد فزون بود بالای او
“...Its royal width was twenty cubits, and its length exceeded three hundred cubits.”
#39
وزان ژنده‌پیلان هندی چهار
✦
همه جامه و فرش کردند بار
“And four mighty Indian war elephants were loaded with all the garments and carpets.”