بخش ۲۶ - زادن رستم، نام‌گذاری او، فرستادن پیکرش نزد سام و رشد شگفت‌انگیز کودک
#1
بیامد یکی موبدی چرب دست
✦
مر آن ماه رخ را به می کرد مست
#2
بکافید بی‌رنج پهلوی ماه
✦
بتابید مر بچه را سر ز راه
#3
چنان بی‌گزندش برون آورید
✦
که کس در جهان این شگفتی ندید
#4
یکی بچه بُد چون گَوی شیرفَش
✦
به بالا بلند و به دیدار کش
#5
شگفت اندرو مانده بد مرد و زن
✦
که نشنید کس بچهٔ پیل تن
#6
همان دردگاهش فرو دوختند
✦
به دارو همه درد بسپوختند
#7
شبانروز مادر ز می خفته بود
✦
ز می خفته و هش ازو رفته بود
#8
چو از خواب بیدار شد سرو بن
✦
به سیندخت بگشاد لب بر سخن
#9
بر او زر و گوهر برافشاندند
✦
ابر کردگار آفرین خواندند
#10
مر آن بچه را پیش او تاختند
✦
به سان سپهری برافراختند
#11
بخندید از آن بچه سرو سُهی
✦
بدید اندرو فر شاهنشهی
#12
بِرَستم بگفتا غم آمد به سر
✦
نهادند رُستَمَش نام پسر
#13
یکی کودکی دوختند از حریر
✦
به بالای آن شیر ناخورده شیر
#14
درون وی آگنده موی سمور
✦
به رخ بر نگاریده ناهید و هور
#15
به بازوش بر اژدهای دلیر
✦
به چنگ اندرش داده چنگال شیر
#16
به زیر کش اندر گرفته سنان
✦
به یک دست کوپال و دیگر عنان
#17
نشاندندش آنگه بر اسپ سمند
✦
به گرد اندرش چاکران نیز چند
#18
چو شد کار یکسر همه ساخته
✦
چنان چون ببایست پرداخته
#19
هیون تکاور برانگیختند
✦
به فرمان بران بر درم ریختند
#20
پس آن صورت رستم گرزدار
✦
ببردند نزدیک سام سوار
#21
یکی جشن کردند در گلستان
✦
ز زاولستان تا به کابلستان
#22
همه دشت پر باده و نای بود
✦
به هر کنج صد مجلس آرای بود
#23
به زاولستان از کران تا کران
✦
نشسته به هر جای رامشگران
#24
نبد کهتر از مهتران بر فرود
✦
نشسته چنان چون بود تار و پود
#25
پس آن پیکر رستم شیرخوار
✦
ببردند نزدیک سام سوار
#26
ابر سام یل موی بر پای خاست
✦
مرا ماند این پرنیان گفت راست
#27
اگر نیم ازین پیکر آید تنش
✦
سرش ابر ساید زمین دامنش
#28
وزان پس فرستاده را پیش خواست
✦
درم ریخت تا بر سرش گشت راست
#29
به شادی برآمد ز درگاه کوس
✦
بیاراست میدان چو چشم خروس
#30
می‌آورد و رامشگران را بخواند
✦
به خواهندگان بر درم برفشاند
#31
بیاراست جشنی که خورشید و ماه
✦
نظاره شدند اندران بزمگاه
#32
پس آن نامهٔ زال پاسخ نوشت
✦
بیاراست چون مرغزار بهشت
#33
نخست آفرین کرد بر کردگار
✦
بران شادمان گردش روزگار
#34
ستودن گرفت آنگهی زال را
✦
خداوند شمشیر و کوپال را
#35
پس آمد بدان پیکر پرنیان
✦
که یال یلان داشت و فر کیان
#36
بفرمود کین را چنین ارجمند
✦
بدارید کز دم نیابد گزند
#37
نیایش همی کردم اندر نهان
✦
شب و روز با کردگار جهان
#38
که زنده ببیند جهانبین من
✦
ز تخم تو گردی به آیین من
#39
کنون شد مرا و ترا پشت راست
✦
نباید جز از زندگانیش خواست
#40
فرستاده آمد چو باد دمان
✦
بر زال روشن دل و شادمان
#41
چو بشنید زال این سخنهای نغز
✦
که روشن روان اندر آید به مغز
#42
به شادیش بر شادمانی فزود
✦
برافراخت گردن به چرخ کبود
#43
همی گشت چندی بروبر جهان
✦
برهنه شد آن روزگار نهان
#44
به رستم همی داد ده دایه شیر
✦
که نیروی مردست و سرمایه شیر
#45
چو از شیر آمد سوی خوردنی
✦
شد از نان و از گوشت افزودنی
#46
بدی پنج مرده مراو را خورش
✦
بماندند مردم ازان پرورش
#47
چو رستم بپیمود بالای هشت
✦
بسان یکی سرو آزاد گشت
#48
چنان شد که رخشان ستاره شود
✦
جهان بر ستاره نظاره شود
#49
تو گفتی که سام یلستی به جای
✦
به بالا و دیدار و فرهنگ و رای
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.