بخش ۲۴ - یافتن بهرام خسته، گرفتن تژاو، کشتن او به دست بیژن و مرگ و دخمهٔ بهرام
#1
چو خورشید تابنده بنمود پشت
✦
دل گیو گشت از برادر درشت
#2
ببیژن چنین گفت کای رهنمای
✦
برادر نیامد همی باز جای
#3
بباید شدن تا وراکار چیست
✦
نباید که بر رفته باید گریست
#4
دلیران برفتند هر دو چو گرد
✦
بدان جای پرخاش و ننگ و نبرد
#5
بدیدار بهرامشان بد نیاز
✦
همی خسته و کشته جستند باز
#6
همه دشت پرخسته و کشته بود
✦
جهانی بخون اندر آغشته بود
#7
دلیران چو بهرام را یافتند
✦
پر از آب و خون دیده بشتافتند
#8
بخاک و بخون اندر افگنده خوار
✦
فتاده ازو دست و برگشته کار
#9
همی ریخت آب از بر چهراوی
✦
پر از خون دو تن دیده از مهر اوی
#10
چو بازآمدش هوش بگشاد چشم
✦
تنش پر ز خون بود و دل پر ز خشم
#11
چنین گفت با گیو کای نامجوی
✦
مرا چون بپوشی بتابوت روی
#12
تو کین برادر بخواه از تژاو
✦
ندارد مگر گاو با شیر تاو
#13
مرا دید پیران ویسه نخست
✦
که با من بدش روزگاری نشست
#14
همه نامداران و گردان چین
✦
بجستند با من به آغاز کین
#15
تن من تژاو جفاپیشه خست
✦
نکرد ایچ یاد از نژاد و نشست
#16
چو بهرام گرد این سخن یاد کرد
✦
ببارید گیو از مژه آب زرد
#17
بدادار دارنده سوگند خورد
✦
بروز سپید و شب لاژورد
#18
که جز ترگ رومی نبیند سرم
✦
مگر کین بهرام بازآورم
#19
پر از درد و پر کین بزین برنشست
✦
یکی تیغ هندی گرفته بدست
#20
بدانگه که شد روی گیتی سیاه
✦
تژاو از طلایه برآمد براه
#21
چو از دور گیو دلیرش بدید
✦
عنان را بپیچید و دم درکشید
#22
چو دانست کز لشکر اندر گذشت
✦
ز گردان و گردنکشان دور گشت
#23
سوی او بیفکند پیچان کمند
✦
میان تژاو اندر آمد به بند
#24
بران اندر آورد و برگشت زود
✦
پس آسانش از پشت زین در ربود
#25
بخاک اندر افگند خوار و نژند
✦
فرود آمد و دست کردش به بند
#26
نشست از بر اسپ و او را کشان
✦
پس اندر همی برد چون بیهشان
#27
چنین گفت با او بخواهش تژاو
✦
که با من نماند ای دلیر ایچ تاو
#28
چه کردم کزین بیشمار انجمن
✦
شب تیره دوزخ نمودی بمن
#29
بزد بر سرش تازیانه دویست
✦
بدو گفت کین جای گفتار نیست
#30
ندانی همی ای بد شور بخت
✦
که در باغ کین تازه کشتی درخت
#31
که بالاش با چرخ همبر بود
✦
تنش خون خورد بار او سر بود
#32
شکار تو بهرام باید بجنگ
✦
ببینی کنون زخم کام نهنگ
#33
چنین گفت با گیو جنگی تژاو
✦
که تو چون عقابی و من چون چکاو
#34
ز بهرام بر بد نبردم گمان
✦
نه او را بدست من آمد زمان
#35
که من چون رسیدم سواران چین
✦
ورا کشته بودند بر دشت کین
#36
بران بد که بهرام بیجان شدست
✦
ز دردش دل گیو پیچان شدست
#37
کشانش بیارد گیو دلیر
✦
بپیش جگر خسته بهرام شیر
#38
بدو گفت کاینک سر بیوفا
✦
مکافات سازم جفا را جفا
#39
سپاس از جهانآفرین کردگار
✦
که چندان زمان دیدم از روزگار
#40
که تیرهروان بداندیش تو
✦
بپردازم اکنون من از پیش تو
#41
همی کرد خواهش بریشان تژاو
✦
همی خواست از کشتن خویش تاو
#42
همی گفت ار ایدونک این کار بود
✦
سر من بخنجر بریدن چه سود
#43
یکی بنده باشم روان ترا
✦
پرستش کنم گوربان ترا
#44
چنین گفت با گیو بهرام شیر
✦
که ای نامور نامدار دلیر
#45
گر ایدونک از وی بمن بد رسید
✦
همان روز مرگش نباید چشید
#46
سر پر گناهش روان داد من
✦
بمان تا کند در جهان یاد من
#47
برادر چو بهرام را خسته دید
✦
تژاو جفا پیشه را بسته دید
#48
خروشید و بگرفت ریش تژاو
✦
بریدش سر از تن بسان چکاو
#49
دل گیو زان پس بریشان بسوخت
✦
روانش ز غم آتشی برفروخت
#50
خروشی برآورد کاندر جهان
✦
که دید این شگفت آشکار و نهان
#51
که گر من کشم ور کشی پیش من
✦
برادر بود گر کسی خویش من
#52
بگفت این و بهرام یل جان بداد
✦
جهان را چنین است ساز ونهاد
#53
عنان بزرگی هرآنکو بجست
✦
نخستین بباید بخون دست شست
#54
اگر خود کشد گر کشندش بدرد
✦
بگرد جهان تا توانی مگرد
#55
خروشان بر اسپ تژاوش ببست
✦
به بیژن سپرد آنگهی برنشست
#56
بیاوردش از جایگاه تژاو
✦
بنزدیک ایران دلش پر ز تاو
#57
چو شد دور زان جایگاه نبرد
✦
بکردار ایوان یکی دخمه کرد
#58
بیاگند مغزش بمشک و عبیر
✦
تنش را بپوشید چینی حریر
#59
برآیین شاهانش بر تخت عاج
✦
بخوابید و آویخت بر سرش تاج
#60
سر دخمه کردند سرخ و کبود
✦
تو گفتی که بهرام هرگز نبود
#61
شد آن لشکر نامور سوگوار
✦
ز بهرام وز گردش روزگار
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیتهای نامبرده:
رهنما
همسخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.