🦅 IRANLORE | ایران‌نامه
✦
✦
✦
✦
دوره پهلوانی (کیانیان)

گفتار اندر داستان فرود سیاوش

❖
67 بیت در این گفتار
برای مشاهده شناسنامه، معنی و هم‌پُرسی با سیمرغ روی هر بیت کلیک کنید
بخش ۱۷ - گرفتاری سپاه در برف کاسه‌رود، سوزاندن کوه هیزم به دست گیو و کشتن کبوده به تیر بهرام
#1
ازان پس خبر شد بافراسیاب
✦
که شد مرز توران چو دریای آب
#2
سوی کاسه‌رود اندر آمد سپاه
✦
زمین شد ز کین سیاوش سیاه
#3
سپهبد به پیران سالار گفت
✦
که خسرو سخن برگشاد از نهفت
#4
مگر کین سخن را پذیره شویم
✦
همه با درفش و تبیره شویم
#5
وگرنه ز ایران بیاید سپاه
✦
نه خورشید بینیم روشن نه ماه
#6
برو لشکر آور ز هر سو فراز
✦
سخنها نباید که گردد دراز
#7
وزین رو برآمد یکی تندباد
✦
که کس را ز ایران نبد رزم یاد
#8
یکی ابر تند اندر آمد چو گرد
✦
ز سرما همی لب بدندان فسرد
#9
سراپرده و خیمه‌ها گشت یخ
✦
کشید از بر کوه بر برف نخ
#10
بیک هفته کس روی هامون ندید
✦
همه کشور از برف شد ناپدید
#11
خور و خواب و آرامگه تنگ شد
✦
تو گفتی که روی زمین سنگ شد
#12
کسی را نبد یاد روز نبرد
✦
همی اسپ جنگی بکشت و بخورد
#13
تبه شد بسی مردم و چارپای
✦
یکی را نبد چنگ و بازو بجای
#14
بهشتم برآمد بلند آفتاب
✦
جهان شد سراسر چو دریای آب
#15
سپهبد سپه را همی گرد کرد
✦
سخن رفت چندی ز روز نبرد
#16
که ایدر سپه شد ز تنگی تباه
✦
سزد گر برانیم ازین رزمگاه
#17
مبادا برین بوم و برها درود
✦
کلات و سپدکوه گر کاسه رود
#18
ز گردان سرافراز بهرام گفت
✦
که این از سپهبد نشاید نهفت
#19
تو ما را بگفتار خامش کنی
✦
همی رزم پور سیاوش کنی
#20
مکن کژ ابر خیره بر کار راست
✦
بیک جان نگه کن که چندین بکاست
#21
هنوز از بدی تا چه آیدت پیش
✦
به چرم اندر است این زمان گاومیش
#22
سپهبد چنین گفت کاذرگشسپ
✦
نبد نامورتر ز جنگی زرسپ
#23
بلشکر نگه کن که چون ریونیز
✦
که بینی بمردی و دیدار نیز
#24
نه بر بی‌گنه کشته آمد فرود
✦
نوشته چنین بود بود آنچ بود
#25
مرا جام ازو پر می و شیر بود
✦
جوان را ز بالا سخن تیر بود
#26
کنون از گذشته نیاریم یاد
✦
به بیداد شد کشته او گر بداد
#27
چو خلعت ستد گیو گودرز ز شاه
✦
که آن کوه هیزم بسوزد براه
#28
کنونست هنگام آن سوختن
✦
به آتش سپهری برافروختن
#29
گشاده شود راه لشکر مگر
✦
بباشد سپه را بروبر گذر
#30
بدو گفت گیو این سخن رنج نیست
✦
وگر هست هم رنج بی‌گنج نیست
#31
غمی گشت بیژن بدین داستان
✦
نباشم بدین گفت همداستان
#32
مرا با جوانی نباید نشست
✦
بپیری کمر بر میان تو بست
#33
برنج و بسختی بپروردیم
✦
بگفتار هرگز نیازردیم
#34
مرا برد باید بدین کار دست
✦
نشاید تو با رنج و من با نشست
#35
بدو گفت گیو آنک من ساختم
✦
بدین کار گردن برافراختم
#36
کنون ای پسر گاه آرایشست
✦
نه هنگام پیری و بخشایشست
#37
ازین رفتن من ندار ایچ غم
✦
که من کوه خارا بسوزم به دم
#38
بسختی گذشت از در کاسه‌رود
✦
جهان را همه رنج برف آب بود
#39
چو آمد بران کوه هیزم فراز
✦
ندانست بالا و پهناش باز
#40
ز پیکان تیر آتشی برفروخت
✦
بکوه اندر افگند و هیزم بسوخت
#41
ز آتش سه هفته گذرشان نبود
✦
ز تف زبانه ز باد و ز دود
#42
چهارم سپه برگذشتن گرفت
✦
همان آب و آتش نشستن گرفت
#43
سپهبد چو لشکر برو گرد شد
✦
ز آتش براه گروگرد شد
#44
سپاه اندر آمد چنانچون سزد
✦
همه کوه و هامون سراپرده زد
#45
چنانچون ببایست برساختند
✦
ز هر سو طلایه برون تاختند
#46
گروگرد بودی نشست تژاو
✦
سواری که بودیش با شیر تاو
#47
فسیله بدان جایگه داشتی
✦
چنان کوه تا کوه بگذاشتی
#48
خبر شد که آمد ز ایران سپاه
✦
گله برد باید به یکسو ز راه
#49
فرستاد گردی هم اندر شتاب
✦
بنزدیک چوپان افراسیاب
#50
کبوده بدش نام و شایسته بود
✦
بشایستگی نیز بایسته بود
#51
بدو گفت چون تیره گردد سپهر
✦
تو ز ایدر برو هیچ منمای چهر
#52
نگه کن که چندست ز ایران سپاه
✦
ز گردان که دارد درفش و کلاه
#53
ازیدر بر ایشان شبیخون کنیم
✦
همه کوه در جنگ هامون کنیم
#54
کبوده بیامد چو گرد سیاه
✦
شب تیره نزدیک ایران سپاه
#55
طلایه شب تیره بهرام بود
✦
کمندش سر پیل را دام بود
#56
برآورد اسپ کبوده خروش
✦
ز لشکر برافراخت بهرام گوش
#57
کمان را بزه کرد و بفشارد ران
✦
درآمد ز جای آن هیون گران
#58
یکی تیر بگشاد و نگشاد لب
✦
کبوده نبود ایچ پیدا ز شب
#59
بزد بر کمربند چوپان شاه
✦
همی گشت رنگ کبوده سیاه
#60
ز اسپ اندر افتاد و زنهار خواست
✦
بدو گفت بهرام برگوی راست
#61
که ایدر فرستندهٔ تو که بود
✦
کرا خواستی زین بزرگان بسود
#62
ببهرام گفت ار دهی زینهار
✦
بگویم ترا هرچ پرسی ز کار
#63
تژاوست شاها فرستنده‌ام
✦
بنزدیک او من پرستنده‌ام
#64
مکش مر مرا تا نمایمت راه
✦
بجایی که او دارد آرامگاه
#65
بدو گفت بهرام با من تژاو
✦
چو با شیر درنده پیکار گاو
#66
سرش را بخنجر ببرید پست
✦
بفتراک زین کیانی ببست
#67
بلشکر گه آورد و بفگند خوار
✦
نه نام‌آوری بد نه گردی سوار

شناسنامه و تفسیر بیت

ترجمه انگلیسی:

معنی روان:

ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.
پیشنهادهای خوانش: