بخش ۵۴ - کینهٔ نهان خسرو، بستن بندوی و مرگ او با بریدن دست و پا
#1
ازآن پس به آرام بنشست شاه
✦
چو برخاست بهرام جنگی ز راه
#2
ندید از بزرگان کسی کینه جوی
✦
که با او بروی اندر آورد روی
#3
به دستور پاکیزه یک روز گفت
✦
که اندیشه تا کی بود در نهفت
#4
کشندهٔ پدر هر زمان پیش من
✦
همی‌بگذرد چون بود خویش من
#5
چوروشن روانم پر از خون بود
✦
همی پادشاهی کنم چون بود
#6
نهادند خوان و می چند خورد
✦
هم آن روز بندوی رابند کرد
#7
ازان پس چنین گفت با رهنما
✦
که او را هم‌اکنون ببردست وپا
#8
بریدند هم در زمان او بمرد
✦
پر از خون روانش به خسرو سپرد
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.