بخش ۳۴ - گریز بهرام چوبینه در بیراهه، سرزنش پیرزن، سوختن نیستان و بخشودن نستود
#1
چو خورشید روشن بیاراست گاه
✦
طلایه بیامد ز نزدیک شاه
#2
به پرده سرای اندرون کس ندید
✦
همان خیمه بر پای بر بس ندید
#3
طلایه بیامد بگفت این به شاه
✦
دل شاه شد تنگ زان رزمخواه
#4
گزین کرد زان جنگیان سه هزار
✦
زره دار و برگستوان ور سوار
#5
به نستود فرمود تا برنشست
✦
میان یلی تاختن را ببست
#6
همیراند نستود دل پر ز درد
✦
نبد مرد بهرام روز نبرد
#7
همان نیز بهرام با لشکرش
✦
نبود ایمن از راه وز کشورش
#8
همیراند بیراه دل پر ز بیم
✦
همیبرد با خویشتن زر و سیم
#9
یلان سینه و گرد ایزد گشسپ
✦
ز یک سوی لشکر همیراند اسپ
#10
به بیراه لشکر همیراندند
✦
سخنهای شاهان همیخواندند
#11
پدید آمد از دور یک پاره ده
✦
کجا ده نبود از در مرد مه
#12
همیراند بهرام پیش اندرون
✦
پشیمان شده دل پر از درد و خون
#13
چو از تشنگی خشک شدشان دهن
✦
بیامد به خان یکی پیرزن
#14
زبان را به چربی بیاراستند
✦
وزان پیرزن آب و نان خواستند
#15
زن پیر گفتار ایشان شنید
✦
یکی کهنه غربیل پیش آورید
#16
برو بر به گسترده یک پاره مشک
✦
نهاده به غربیل بر نان کشک
#17
یلان سینه برسم به بهرام داد
✦
نیامد همی در غم از واژ یاد
#18
گرفتند واژ و بخوردند نان
✦
نظاره بدان نامداران زنان
#19
چو کشکین بخوردند می خواستند
✦
زبانها به زمزم بیاراستند
#20
زن پیر گفت ار میت آرزوست
✦
میست و یکی نیز کهنه کدوست
#21
بریدم کدو را که نوبد سرش
✦
یکی جام کردم نهادم برش
#22
بدو گفت بهرام چون می بود
✦
ازان خوبتر جامها کی بود
#23
زن پیر رفت و بیاورد جام
✦
ازان جام بهرام شد شادکام
#24
یکی جام پر بر کفش برنهاد
✦
بدان تا شود پیرزن نیز شاد
#25
بدو گفت کای مام با فرهی
✦
ز کار جهان چیستت آگهی
#26
بدو پیرزن گفت چندان سخن
✦
شنیدم کزان گشت مغزم کهن
#27
ز شهر آمد امروز بسیار کس
✦
همی جنگ چوبینه گویند و بس
#28
که شد لشکر او به نزدیک شاه
✦
سپهبد گریزان بشد بیسپاه
#29
بدو گفت بهرام کای پاک زن
✦
مرا اندرین داستانی بزن
#30
که این از خرد بود بهرام را
✦
وگر برگزید از هوا کام را
#31
بدو پیرزن گفت کای شهره مرد
✦
چرا دیو چشم تو را تیره کرد
#32
ندانی که بهرام پور گشسپ
✦
چوبا پور هرمز بر انگیزد اسپ
#33
بخندد برو هرک دارد خرد
✦
کس اورا ز گردنکشان نشمرد
#34
بدو گفت بهرام گر آرزوی
✦
چنین کرد گو میخوران در کدوی
#35
برین گونه غربیل بر نان جو
✦
همیدار در پیش تا جو درو
#36
بران هم خورش یک شب آرام یافت
✦
همی کام دل جست و ناکام یافت
#37
چو خورشید برچرخ بگشاد راز
✦
سپهدار جنگی بزد طبل باز
#38
بیاورد چندانک بودش سپاه
✦
گرانمایگان برگرفتند راه
#39
بره بر یکی نیستان بود نو
✦
بسی اندرو مردم نیدرو
#40
چو از دور دیدند بهرام را
✦
چنان لشکرگشن و خودکام را
#41
به بهرام گفتند انوشه بدی
✦
ز راه نیستان چرا آمدی
#42
که بیمر سپاهست پیش اندرون
✦
همه جنگ را دست شسته به خون
#43
چنین گفت بهرام کایدر سوار
✦
نباشد جز از لشکر شهریار
#44
فرود آمدند اندران نیستان
✦
همه جنگ را تنگ بسته میان
#45
شنیدم که چون ما ز پرده سرای
✦
بسی چیدن راه کردیم رای
#46
جهاندار بگزید نستود را
✦
جهان جوی بیتار و بیپود را
#47
ابا سه هزار از سواران مرد
✦
کجا پای دارند روز نبرد
#48
بدان تا بیاید پس ما دمان
✦
چو بینم مر او را سرآرم زمان
#49
همه اسپ را تنگها برکشید
✦
همه گرد این بیشه لشکر کشید
#50
سواران سبک برکشیدند تنگ
✦
گرفتند شمشیر هندی به چنگ
#51
همه نیستان آتش اندر زدند
✦
سپه را یکایک بهم بر زدند
#52
نیستان سراسر شد افروخته
✦
یکی کشته و دیگری سوخته
#53
چونستود را دید بهرام گرد
✦
عنان بارهٔ تیزتگ را سپرد
#54
ز زین برگرفتش به خم کمند
✦
بیاورد و کردش هم آنگه ببند
#55
همیخواست نستود زو زینهار
✦
همیگفت کای نامور شهریار
#56
چرا ریخت خواهی همی خون من
✦
ببخشای بر بخت وارون من
#57
مکش مر مرا تا دوان پیش تو
✦
بیایم بوم زار درویش تو
#58
بدو گفت بهرام من چون تو مرد
✦
نخواهم که باشد به دشت نبرد
#59
نبرم سرت را که ننگ آیدم
✦
که چون تو سواری به جنگ آیدم
#60
چو یابی رهایی ز دستم بپوی
✦
ز من هرچ دیدی به خسرو بگوی
#61
چو بشنید نستود روی زمین
✦
ببوسید و بسیار کرد آفرین
#62
وزان بیشه بهرام شد تابری
✦
ابا او دلیران فرخنده پی
#63
ببود و برآسود و ز آنجا برفت
✦
به نزدیک خاقان خرامید تفت
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیتهای نامبرده:
رهنما
همسخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.