بخش ۳۸ - مرثیهٔ فردوسی: مرگ پسر به جای پدر، ملامت شتاب او و نیایش آمرزش
#1
مرا سال بگذشت برشست و پنج
✦
نه نیکو بود گر بیازم به گنج
#2
مگر بهره بر گیرم از پند خویش
✦
بر اندیشم از مرگ فرزند خویش
#3
مرا بود نوبت برفت آن جوان
✦
ز دردش منم چون تن بی‌روان
#4
شتابم همی تا مگر یابمش
✦
چویابم به بیغاره بشتابمش
#5
که نوبت مرا بود بی‌کام من
✦
چرا رفتی و بردی آرام من
#6
ز بدها تو بودی مرا دستگیر
✦
چرا چاره جستی ز همراه پیر
#7
مگر همرهان جوان یافتی
✦
که از پیش من تیز بشتافتی
#8
جوان را چو شد سال برسی و هفت
✦
نه بر آرزو یافت گیتی برفت
#9
همی‌بود همواره با من درشت
✦
برآشفت و یکباره بنمود پشت
#10
برفت و غم و رنجش ایدر بماند
✦
دل و دیدهٔ من به خون درنشاند
#11
کنون او سوی روشنایی رسید
✦
پدر را همی جای خواهد گزید
#12
برآمد چنین روزگار دراز
✦
کزان همرهان کس نگشتند باز
#13
همانا مرا چشم دارد همی
✦
ز دیر آمدن خشم دارد همی
#14
ورا سال سی بد مرا شصت و هفت
✦
نپرسید زین پیر و تنها برفت
#15
وی اندر شتاب و من اندر درنگ
✦
ز کردارها تا چه آید به چنگ
#16
روان تو دارنده روشن کناد
✦
خرد پیش جان تو جوشن کناد
#17
همی‌خواهم از کردگار جهان
✦
ز روزی ده آشکار و نهان
#18
که یکسر ببخشد گناه مرا
✦
درخشان کند تیره گاه مرا
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.