بخش ۹ - نامهٔ کاووس به رستم، شتاب گیو به زابل و درنگ سه روزهٔ تهمتن
#1
یکی نامه فرمود پس شهریار
✦
نوشتن بر رستم نامدار
#2
نخست آفرین کرد بر کردگار
✦
جهاندار و پروردهٔ روزگار
#3
دگر آفرین کرد بر پهلوان
✦
که بیدار دل باش و روشن روان
#4
دل و پشت گردان ایران تویی
✦
به چنگال و نیروی شیران تویی
#5
گشایندهٔ بند هاماوران
✦
ستانندهٔ مرز مازندران
#6
ز گرز تو خورشید گریان شود
✦
ز تیغ تو ناهید بریان شود
#7
چو گرد پی رخش تو نیل نیست
✦
همآورد تو در جهان پیل نیست
#8
کمند تو بر شیر بندافگند
✦
سنان تو کوهی ز بن برکند
#9
تویی از همه بد به ایران پناه
✦
ز تو برفرازند گردان کلاه
#10
گزاینده کاری بد آمد به پیش
✦
کز اندیشهٔ آن دلم گشت ریش
#11
نشستند گردان به پیشم به هم
✦
چو خواندیم آن نامهٔ گژدهم
#12
چنان باد کاندر جهان جز تو کس
✦
نباشد به هر کار فریادرس
#13
بدانگونه دیدند گردان نیو
✦
که پیش تو آید گرانمایه گیو
#14
چو نامه بخوانی به روز و به شب
✦
مکن داستان را گشاده دو لب
#15
مگر با سواران بسیارهوش
✦
ز زابل برانی برآری خروش
#16
بر اینسان که گژدهم زو یاد کرد
✦
نباید جز از تو ورا هم نبرد
#17
به گیو آنگهی گفت برسان دود
✦
عنان تگاور بباید بسود
#18
بباید که نزدیک رستم شوی
✦
به زابل نمانی و گر نغنوی
#19
اگر شب رسی روز را بازگرد
✦
بگویش که تنگ اندرآمد نبرد
#20
وگرنه فرازست این مرد گرد
✦
بداندیش را خوار نتوان شمرد
#21
ازو نامه بستد به کردار آب
✦
برفت و نجست ایچ آرام و خواب
#22
چو نزدیکی زابلستان رسید
✦
خروش طلایه به دستان رسید
#23
تهمتن پذیره شدش با سپاه
✦
نهادند بر سر بزرگان کلاه
#24
پیاده شدش گیو و گردان بهم
✦
هر آنکس که بودند از بیش و کم
#25
ز اسپ اندرآمد گو نامدار
✦
از ایران بپرسید وز شهریار
#26
ز ره سوی ایوان رستم شدند
✦
ببودند یکبار و دم برزدند
#27
بگفت آنچ بشنید و نامه بداد
✦
ز سهراب چندی سخن کرد یاد
#28
تهمتن چو بشنید و نامه بخواند
✦
بخندید و زان کار خیره بماند
#29
که مانندهٔ سام گرد از مهان
✦
سواری پدید آمد اندر جهان
#30
از آزادگان این نباشد شگفت
✦
ز ترکان چنین یاد نتوان گرفت
#31
من از دخت شاه سمنگان یکی
✦
پسر دارم و باشد او کودکی
#32
هنوز آن گرامی نداند که جنگ
✦
توان کرد باید گه نام و ننگ
#33
فرستادمش زر و گوهر بسی
✦
بر مادر او به دست کسی
#34
چنین پاسخ آمد که آن ارجمند
✦
بسی برنیاید که گردد بلند
#35
همی می خورد با لب شیربوی
✦
شود بیگمان زود پرخاشجوی
#36
بباشیم یک روز و دم برزنیم
✦
یکی بر لب خشک نم برزنیم
#37
ازان پس گراییم نزدیک شاه
✦
به گردان ایران نماییم راه
#38
مگر بخت رخشنده بیدار نیست
✦
وگرنه چنین کار دشوار نیست
#39
چو دریا به موج اندرآید ز جای
✦
ندارد دم آتش تیزپای
#40
درفش مرا چون ببیند ز دور
✦
دلش ماتم آرد به هنگام سور
#41
بدین تیزی اندر نیاید به جنگ
✦
نباید گرفتن چنین کار تنگ
#42
به می دست بردند و مستان شدند
✦
ز یاد سپهبد به دستان شدند
#43
دگر روز شبگیر هم پرخمار
✦
بیامد تهمتن برآراست کار
#44
ز مستی هم آن روز باز ایستاد
✦
دوم روز رفتن نیامدش یاد
#45
سه دیگر سحرگه بیاورد می
✦
نیامد ورا یاد کاووس کی
#46
به روز چهارم برآراست گیو
✦
چنین گفت با گرد سالار نیو
#47
که کاووس تندست و هشیار نیست
✦
هم این داستان بر دلش خوار نیست
#48
غمی بود ازین کار و دل پرشتاب
✦
شده دور ازو خورد و آرام و خواب
#49
به زابلستان گر درنگ آوریم
✦
ز می باز پیگار و جنگ آوریم
#50
شود شاه ایران به ما خشمگین
✦
ز ناپاک رایی درآید بکین
#51
بدو گفت رستم که مندیش ازین
✦
که با ما نشورد کس اندر زمین
#52
بفرمود تا رخش را زین کنند
✦
دم اندر دم نای رویین کنند
#53
سواران زابل شنیدند نای
✦
برفتند با ترگ و جوشن ز جای
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیتهای نامبرده:
رهنما
همسخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.