بخش ۲ - شکار رستم در مرز توران، دزدیده شدن رخش و رفتن او به سمنگان
#1
ز گفتار دهقان یکی داستان
✦
بپیوندم از گفتهٔ باستان
#2
ز موبد برین گونه بر داشت یاد
✦
که رستم یکی روز از بامداد
#3
غمی بد دلش ساز نخچیر کرد
✦
کمر بست و ترکش پر از تیر کرد
#4
سوی مرز توران چو بنهاد روی
✦
چو شیر دژآگاه نخچیرجوی
#5
چو نزدیکی مرز توران رسید
✦
بیابان سراسر پر از گور دید
#6
برافروخت چون گل رخ تاج‌بخش
✦
بخندید وز جای برکند رخش
#7
به تیر و کمان و به گرز و کمند
✦
بیفگند بر دشت نخچیر چند
#8
ز خاشاک وز خار و شاخ درخت
✦
یکی آتشی برفروزید سخت
#9
چو آتش پراگنده شد پیلتن
✦
درختی بجست از در بابزن
#10
یکی نره گوری بزد بر درخت
✦
که در چنگ او پر مرغی نسخت
#11
چو بریان شد از هم بکند و بخورد
✦
ز مغز استخوانش برآورد گرد
#12
بخفت و برآسود از روزگار
✦
چمان و چران رخش در مرغزار
#13
سواران ترکان تنی هفت و هشت
✦
بران دشت نخچیرگه برگذشت
#14
یکی اسپ دیدند در مرغزار
✦
بگشتند گرد لب جویبار
#15
چو بر دشت مر رخش را یافتند
✦
سوی بند کردنش بشتافتند
#16
گرفتند و بردند پویان به شهر
✦
همی هر یک از رخش جستند بهر
#17
چو بیدار شد رستم از خواب خوش
✦
به کار امدش بارهٔ دستکش
#18
بدان مرغزار اندرون بنگرید
✦
ز هر سو همی بارگی را ندید
#19
غمی گشت چون بارگی را نیافت
✦
سراسیمه سوی سمنگان شتافت
#20
همی گفت کاکنون پیاده دوان
✦
کجا پویم از ننگ تیره‌روان
#21
چه گویند گردان که اسپش که برد
✦
تهمتن بدین سان بخفت و بمرد
#22
کنون رفت باید به بیچارگی
✦
سپردن به غم دل به یکبارگی
#23
کنون بست باید سلیح و کمر
✦
به جایی نشانش بیابم مگر
#24
همی رفت زین سان پر اندوه و رنج
✦
تن اندر عنا و دل اندر شکنج
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.