#1
دگر روز فرمود تا گیو و طوس
✦
ببستند شبگیر بر پیل کوس
“On the next day, he commanded Gev and Tus to bind the war drums upon the elephants at dawn.”
#2
در گنج بگشاد و روزی بداد
✦
سپه برنشاند و بنه برنهاد
“He opened the treasury, paid stipends to the army, mounted the troops, and loaded the baggage.”
#3
سپردار و جوشنوران صد هزار
✦
شمرده به لشکر گه آمد سوار
“One hundred thousand shield-bearers and armored horsemen gathered at the mustering ground.”
#4
یکی لشکر آمد ز پهلو به دشت
✦
که از گرد ایشان هوا تیره گشت
“An army marched from Parthia/Pahlav into the plain, dark dust obscuring the very sky.”
#5
سراپرده و خیمه زد بر دو میل
✦
بپوشید گیتی به نعل و به پیل
“Pavilions and tents were pitched over two miles, as hoofs and elephants covered the face of the earth.”
#6
هوا نیلگون گشت و کوه آبنوس
✦
بجوشید دریا ز آواز کوس
“The sky turned indigo and the mountains ebony, while the sea boiled from the thunder of drums.”
#7
همی رفت منزل به منزل جهان
✦
شده چون شب و روز گشته نهان
“Stage by stage the host advanced across the world, turning day into hidden night.”
#8
درخشیدن خشت و ژوپین ز گرد
✦
چو آتش پس پردهٔ لاجورد
“The flash of spears and javelins through the dust was like fire behind a lapis curtain.”
#9
ز بس گونه‌گونه سنان و درفش
✦
سپرهای زرین و زرینه کفش
“From the multitude of various spear-heads, banners, golden shields, and gilded boots,”
#10
تو گفتی که ابری به رنگ آبنوس
✦
برآمد ببارید زو سندروس
“You would say an ebony cloud had arisen, raining down golden sandarac.”
#11
جهان را شب و روز پیدا نبود
✦
تو گفتی سپهر و ثریا نبود
“Neither day nor night could be discerned in the world; you would think the heavens and Pleiades existed no more.”
#12
ازینسان بشد تا در دژ رسید
✦
بشد خاک و سنگ از جهان ناپدید
“Thus they marched until they reached the fortress gate, dust and stones vanishing from the face of the earth.”
#13
خروشی بلند آمد از دیدگاه
✦
به سهراب گفتند کامد سپاه
“A loud cry echoed from the watchtower, bearing word to Sohrab that the host had arrived.”
#14
چو سهراب زان دیده آوا شنید
✦
به باره بیامد سپه بنگرید
“When Sohrab heard the call of the lookout, he mounted the rampart and gazed upon the army.”
#15
به انگشت لشکر به هومان نمود
✦
سپاهی که آن را کرانه نبود
“He pointed out to Human the boundlessness of the approaching army.”
#16
چو هومان ز دور آن سپه را بدید
✦
دلش گشت پربیم و دم درکشید
“When Human saw that distant army, his heart swelled with fear and he held his breath.”
#17
به هومان چنین گفت سهراب گرد
✦
که اندیشه از دل بباید سترد
“Sohrab the valiant said to Human: 'You must wipe all anxiety from your heart.'”
#18
نبینی تو زین لشکر بیکران
✦
یکی مرد جنگی و گرزی گران
“'You will not see among this endless horde a single true warrior wielding a heavy mace...'”
#19
که پیش من آید به آوردگاه
✦
گر ایدون که یاری دهد هور و ماه
“'...who would dare face me on the battlefield, if the Sun and Moon favor me.'”
#20
سلیح‌ست بسیار و مردم بسی
✦
سرافراز نامی ندانم کسی
“'Weapons are plentiful and men are many, yet I see no exalted champion of renown.'”
#21
کنون من به بخت رد افراسیاب
✦
کنم دشت را همچو دریای آب
“'Now by the royal fortune of Afrasiab, I shall turn this plain into a sea of blood.'”
#22
به تنگی نداد ایچ سهراب دل
✦
فرود آمد از باره شاداب دل
“Sohrab yielded no room to sorrow in his heart; he descended from the wall joyful and confident.”
#23
یکی جام می‌خواست از می‌گسار
✦
نکرد ایچ رنجه دل از کارزار
“He called for a goblet of wine from the cupbearer, utterly untroubled by the impending strife.”
#24
وزانسو سراپردهٔ شهریار
✦
کشیدند بر دشت پیش حصار
“Meanwhile, the King's imperial pavilion was pitched upon the plain before the fortress.”
#25
ز بس خیمه و مرد و پرده‌سرای
✦
نماند ایچ بر دشت و بر کوه جای
“So immense was the multitude of tents, men, and pavilions that no space remained on plain or hill.”