بخش ۹ - آرام‌سازی الانان و سفر به هندوستان

حکایت باستانی بخش «بخش ۹ - آرام‌سازی الانان و سفر به هندوستان» از کهن‌دیار ایران‌زمین.

ز دریا به راه الانان کشید

✦

یکی مرز ویران و بیکار دید

به آزادگان گفت ننگست این

✦

که ویران بود بوم ایران زمین

نشاید که باشیم همداستان

✦

که دشمن زند زین نشان داستان

ز لشکر فرستاده‌ای برگزید

✦

سخن‌گوی و دانا چنان چون سزید

بدو گفت شبگیر ز ایدر بپوی

✦

بدین مرزبانان لشکر بگوی

شنیدم ز گفتار کارآگهان

✦

سخن هرچ رفت آشکار و نهان

که گفتید ما را ز کسری چه باک

✦

چه ایران بر ما چه یک مشت خاک

بیابان فراخست و کوهش بلند

✦

سپاه از در تیر و گُرز و کمند

همه جنگجویان بیگانه‌ایم

✦

سپاه و سپهبد نه زین خانه‌ایم

#10

کنون ما به نزد شما آمدیم

✦

سراپرده و گاه و خیمه زدیم

#11

در و غار جای کمین شماست

✦

بر و بوم و کوه و زمین شماست

#12

فرستاده آمد بگفت این سخن

✦

که سالار ایران چه افگند بن

#13

سپاه الانی شدند انجمن

✦

بزرگان فرزانه و رای زن

#14

سپاهی که شان تاختن پیشه بود

✦

وز آزادمردی کم‌اندیشه بود

#15

از ایشان بدی شهر ایران ببیم

✦

نماندی بکس جامه و زر و سیم

#16

زن و مرد با کودک و چارپای

✦

به هامون رسیدی نماندی بجای

#17

فرستاده پیغام شاه جهان

✦

بدیشان بگفت آشکار و نهان

#18

رخ نامداران ازان تیره گشت

✦

دل از نام نوشین‌روان خیره گشت

#19

بزرگان آن مرز و کنداوران

✦

برفتند با باژ و ساو گران

#20

همه جامه و برده و سیم و زر

✦

گرانمایه اسبان بسیار مر

#21

از ایشان هر آنکس که پیران بدند

✦

سخن‌گوی و دانش‌پذیران بدند

#22

همه پیش نوشین‌روان آمدند

✦

ز کار گذشته نوان آمدند

#23

چو پیش سراپردهٔ شهریار

✦

رسیدند با هدیه و با نثار

#24

خروشان و غلتان به خاک اندرون

✦

همه دیده پر خاک و دل پر ز خون

#25

خرد چون بود با دلاور به راز

✦

به شرم و به پوزش نیاید نیاز

#26

بر ایشان ببخشود بیدار شاه

✦

ببخشید یک سر گذشته گناه

#27

بفرمود تا هرچ ویران شدست

✦

کنام پلنگان و شیران شدست

#28

یکی شارستانی برآرند زود

✦

بدو اندرون جای کشت و درود

#29

یکی باره‌ای گردش اندر بلند

✦

بدان تا ز دشمن نیابد گزند

#30

بگفتند با نامور شهریار

✦

که ما بندگانیم با گوشوار

#31

برآریم ازین سان که فرمود شاه

✦

یکی باره و نامور جایگاه

#32

وزان جایگه شاه لشکر براند

✦

به هندوستان رفت و چندی بماند

#33

به فرمان همه پیش او آمدند

✦

به جان هر کسی چاره‌جو آمدند

#34

ز دریای هندوستان تا دو میل

✦

درم بود با هدیه و اسب و پیل

#35

بزرگان همه پیش شاه آمدند

✦

زدوده دل و نیک‌خواه آمدند

#36

بپرسید کسری و بنواختشان

✦

براندازه بر پایگه ساختشان

#37

به دل شاد برگشت ز آن جایگاه

✦

جهانی پر از اسب و پیل و سپاه

پادشاهی کسری نوشین روان چهل و هشت سال بود

شناسنامه و تفسیر بیت

ترجمه انگلیسی:

معنی روان:

ابعاد ادبی و روایی:

موجودیت‌های نام‌برده:

رهنما