بخش ۹ - شب نبرد طوس و گیو با هومان، رسیدن یاران تا سپیدهدم و نامه خواستن رستم از کیخسرو
#1
خود و گیو و گودرز و چندی سران
✦
نهادند بر یال گرزگران
#2
بسوی سپهدار پیران شدند
✦
چو آتش بقلب سپه بر زدند
#3
چو دریای خون شد همه رزمگاه
✦
خروشی برآمد بلند از سپاه
#4
درفش سپهبد بدو نیم شد
✦
دل رزمجویان پر از بیم شد
#5
چو بشنید هومان خروش سپاه
✦
نشست از بر تازی اسپی سیاه
#6
بیامد ز لشکر بسی کشته دید
✦
بسی بیهش از رزم برگشته دید
#7
فرو ریخت از دیده خون بر برش
✦
یکی بانگ زد تند بر لشکرش
#8
چنین گفت کایدر طلایه نبود
✦
شما را ز کین ایچ مایه نبود
#9
بهر یک ازیشان ز ما سیصدست
✦
به آوردگه خواب و خفتن بدست
#10
هلا تیغ و گوپالها برکشید
✦
سپرهای چینی بسر در کشید
#11
ز هر سو بریشان بگیرید راه
✦
کنون کز بره بر کشد تیغ ماه
#12
رهایی نباید که یابند هیچ
✦
بدین سان چه باید درنگ و بسیچ
#13
برآمد خروشیدن کرنای
✦
بهر سو برفتند گردان ز جای
#14
گرفتندشان یکسر اندر میان
✦
سواران ایران چو شیر ژیان
#15
چنان آتش افروخت از ترگ و تیغ
✦
که گفتی همی گرز بارد ز میغ
#16
شب تار و شمشیر و گرد سپاه
✦
ستاره نه پیدا نه تابنده ماه
#17
ز جوشن تو گفتی ببار اندرند
✦
ز تاری بدریای قار اندرند
#18
بلشکر چنین گفت هومان که بس
✦
ازین مهتران مفگنید ایچ کس
#19
همه پیش من دستگیر آورید
✦
نباید که خسته بتیر آورید
#20
چنین گفت لشکر ببانگ بلند
✦
که اکنون به بیچارگی دست بند
#21
دهید ار بگرز و بژوپین دهید
✦
سران را ز خون تاج بر سر نهید
#22
چنین گفت با گیو و رهام طوس
✦
که شد جان ما بیگمان بر فسوس
#23
مگر کردگار سپهر بلند
✦
رهاند تن و جان ما زین گزند
#24
اگر نه بچنگ عقاب اندریم
✦
وگر زیر دریای آب اندریم
#25
یکی حمله بردند هر سه به هم
✦
چو برخیزد از جای شیر دژم
#26
ندیدند کس یال اسپ و عنان
✦
ز تنگی بچشم اندر آمد سنان
#27
چنین گفت هومان به آواز تیز
✦
که نه جای جنگست و راه گریز
#28
برانگیخت از جایتان بخت بد
✦
که تا بر تن بدکنش بد رسد
#29
سه جنگ آور و خوار مایه سپاه
✦
بماندند یکسر بدین رزمگاه
#30
فراوان ز رستم گرفتند یاد
✦
کجا داد در جنگ هر جای داد
#31
ز شیدوش، وز بیژن گستهم
✦
بسی یاد کردند بر بیش و کم
#32
که باری کسی را ز ایران سپاه
✦
بدی یارمان اندرین رزمگاه
#33
نه ایدر به پیکار و جنگ آمدیم
✦
که خیره بکام نهنگ آمدیم
#34
دریغ آن در و گاه شاه جهان
✦
که گیرند ما را کنون ناگهان
#35
تهمتن به زاولستانست و زال
✦
شود کار ایران کنون تال و مال
#36
همی آمد آوای گوپال و کوس
✦
بلشکر همی دیر شد گیو و طوس
#37
چنین گفت شیدوش و گستهم شیر
✦
که شد کار پیکار سالار دیر
#38
به بیژن گرازه همی گفت باز
✦
که شد کار سالار لشکر دراز
#39
هوا قیر گون و زمین آبنوس
✦
همی آمد از دشت آوای کوس
#40
برفتند گردان بر آوای اوی
✦
ز خون بود بر دشت هر جای جوی
#41
ز گردان نیو و ز نیروی چنگ
✦
تو گفتی برآمد ز دریا نهنگ
#42
بدانست هومان که آمد سوار
✦
همه گرزور بود و شمشیردار
#43
چو دانست کامد ورا یار طوس
✦
همی برخروشید برسان کوس
#44
سبک شد عنان و گران شد رکیب
✦
بلندی که دانست باز از نشیب
#45
یکی رزم کردند تا چاک روز
✦
چو پیدا شد از چرخ گیتی فروز
#46
سپه بازگشتند یکسر ز جنگ
✦
کشیدند لشکر سوی کوه تنگ
#47
بگردان چنین گفت سالار طوس
✦
که از گردش مهر تا زخم کوس
#48
سواری چنین کز شما دیدهام
✦
ز کنداوران هیچ نشنیدهام
#49
یکی نامه باید که زی شه کنیم
✦
ز کارش همه جمله آگه کنیم
#50
چو نامه بنزدیک خسرو رسد
✦
بدلش اندرون آتشی نو رسد
#51
بیاری بیاید گو پیلتن
✦
ز شیران یکی نامدار انجمن
#52
بپیروزی از رزم گردیم باز
✦
بدیدار کیخسرو آید نیاز
#53
سخن هرچ رفت آشکار و نهان
✦
بگویم بپیروز شاه جهان
#54
بخوبی و خشنودی شهریار
✦
بباشد بکام شما روزگار
#55
چنانچون که گفتند برساختند
✦
نوندی بنزدیک شه تاختند
#56
دو لشکر بخیمه فرود آمدند
✦
ز پیکار یکباره دم برزدند
#57
طلایه برون آمد از هر دو روی
✦
بدشت از دلیران پرخاشجوی
#58
چو هومان رسید اندران رزمگاه
✦
ز کشته ندید ایچ بر دشت راه
#59
به پیران چنین گفت کامروز گرد
✦
نه بر آرزو گشت گاه نبرد
#60
چو آسوده گردند گردان ما
✦
ستوده سواران و مردان ما
#61
یکی رزم سازم که خورشید و ماه
✦
ندیدست هرگز چنان رزمگاه
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیتهای نامبرده:
رهنما
همسخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.