بخش ۳ - چارهٔ موبد در رهانیدن ماهروی از کشتن، بریدن خایه و سپردن حقهٔ زینهار به اردشیر
#1
به دل گفت موبد که بد روزگار
✦
که فرمان چنین آمد از شهریار
#2
همه مرگ راییم برنا و پیر
✦
ندارد پسر شهریار اردشیر
#3
گر او بی‌عدد سالیان بشمرد
✦
به دشمن رسد تخت چون بگذرد
#4
همان به کزین کار ناسودمند
✦
به مردی یکی کار سازم بلند
#5
ز کشتن رهانم مر این ماه را
✦
مگر زین پشیمان کنم شاه را
#6
هرانگه کزو بچه گردد جدا
✦
به جای آرم این گفتهٔ پادشا
#7
نه کاریست کز دل همی بگذرد
✦
خردمند باشم به از بی‌خرد
#8
بیاراست جایی به ایوان خویش
✦
که دارد ورا چون تن و جان خویش
#9
به زن گفت اگر هیچ باد هوا
✦
ببیند ورا من ندارم روا
#10
پس اندیشه کرد آنک دشمن بسیست
✦
گمان بد و نیک با هرکسیست
#11
یکی چاره سازم که بدگوی من
✦
نراند به زشت آب در جوی من
#12
به خانه شد و خایه ببرید پست
✦
برو داغ و دارو نهاد و ببست
#13
به خایه نمک بر پراگند زود
✦
به حقه در آگند بر سان دود
#14
هم‌اندر زمان حقه را مهر کرد
✦
بیامد خروشان و رخساره زرد
#15
چو آمد به نزدیک تخت بلند
✦
همان حقه بنهاد با مهر و بند
#16
چنین گفت با شاه کین زینهار
✦
سپارد به گنجور خود شهریار
#17
نوشته بر آن حقه تاریخ آن
✦
پدیدار کرده بن و بیخ آن
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.