بخش ۱۱ - نامهٔ پیروزی شاپور به مهتران، تاجگذاری در طیسفون و مکافات قیصر با مهار خر
#1
چو شب دامن روز اندر کشید
✦
درفش خور آمد ز بالا پدید
#2
بفرمود شاپور تا شد دبیر
✦
قلم خواست و انقاس و مشک و حریر
#3
نوشتند نامه به هر مهتری
✦
به هر پادشاهی و هر کشوری
#4
سرنامه کرد آفرین مهان
✦
ز ما بنده بر کردگار جهان
#5
که اوراست بر نیکویی دسترس
✦
به نیرو نیازش نیاید به کس
#6
همو آفرینندهٔ روزگار
✦
به نیکی همو باشد آموزگار
#7
چو قیصر که فرمان یزدان بهشت
✦
به ایران به جز تخم زشتی نکشت
#8
به زاری همی بند ساید کنون
✦
چو جان را نبودش خرد رهنمون
#9
همان تاج ایران بدو در سپرد
✦
ز گیتی به جز نام زشتی نبرد
#10
گسسته شد آن لشکر و بارگاه
✦
به نیروی یزدان که بنمود راه
#11
هرانکس که باشد ز رومی به شهر
✦
ز شمشیر باید که یابند بهر
#12
همه داد جویید و فرمان کنید
✦
به خوبی ز سر باز پیمان کنید
#13
هیونی بر آمد ز هر سو دمان
✦
ابا نامهٔ شاه روشن روان
#14
ز لشکرگه آمد سوی طیسفون
✦
بیآزار بنشست با رهنمون
#15
چو تاج نیاکانش بر سر نهاد
✦
ز دادار نیکی دهش کرد یاد
#16
بفرمود تا شد به زندان دبیر
✦
به انقاس بنوشت نام اسیر
#17
هزار و صد و ده برآمد شمار
✦
بزرگان روم آنک بد نامدار
#18
همه خویش و پیوند قیصر بدند
✦
به روم اندرون ویژه مهتر بدند
#19
جهاندار ببریدشان دست و پای
✦
هرانکس که بد بر بدی رهنمای
#20
بفرمود تا قیصر روم را
✦
بیارند سالار آن بوم را
#21
بشد روزبان دست قیصرکشان
✦
ز زندان بیاورد چون بیهشان
#22
جفادیده چون روی شاپور دید
✦
سرشکش ز دیده به رخ بر چکید
#23
بمالید رنگین رخش بر زمین
✦
همی کرد بر تاج و تخت آفرین
#24
زمین را سراسر به مژگان برفت
✦
به موی و به روی گشت با خاک جفت
#25
بدو گفت شاه ای سراسر بدی
✦
که ترسایی و دشمن ایزدی
#26
پسر گویی آنرا کش انباز نیست
✦
ز گیتیش فرجام و آغاز نیست
#27
ندانی تو گفتن سخن جز دروغ
✦
دروغ آتشی بد بود بیفروغ
#28
اگر قیصری شرم و رایت کجاست
✦
به خوبی دل رهنمایت کجاست
#29
چرا بندم از چرم خر ساختی
✦
بزرگی به خاک اندر انداختی
#30
چو بازارگانان به بزم آمدم
✦
نه با کوس و لشکر به رزم آمدم
#31
تو مهمان به چرم خر اندر کنی
✦
به ایران گرایی و لشکر کنی
#32
ببینی کنون جنگ مردان مرد
✦
کزان پس نجویی به ایران نبرد
#33
بدو گفت قیصر که ای شهریار
✦
ز فرمان یزدان که یابد گذار
#34
ز من بخت شاها خرد دور کرد
✦
روانم بر دیو مزدور کرد
#35
مکافات بد گر کنی نیکوی
✦
به گیتی درون داستانی شوی
#36
که هرگز نگردد کهن نام تو
✦
برآید به مردی همه کام تو
#37
اگر یابم از تو به جان زینهار
✦
به چشمم شود گنج و دینار خوار
#38
یکی بنده باشم به درگاه تو
✦
نجویم جز آرایش گاه تو
#39
بدو شاه گفت ای بد بیهنر
✦
چرا کردی این بوم زیر و زبر
#40
کنون هرک بردی ز ایران اسیر
✦
همه باز خواهم ز تو ناگزیر
#41
دگر خواسته هرچ بردی به روم
✦
مبادا که بینی تو آن بوم شوم
#42
همه یکسر از خانه بازآوری
✦
بدین لشکر سرفراز آوری
#43
از ایران هرانجا که ویران شدست
✦
کنام پلنگان و شیران شدست
#44
سراسر برآری به دینار خویش
✦
بیابی مکافات کردار خویش
#45
دگر هرک کشتی ز ایرانیان
✦
بجویی ز روم از نژاد کیان
#46
به یک تن ده از روم تاوان دهی
✦
روان را به پیمان گروگان دهی
#47
نخواهم به جز مرد قیصرنژاد
✦
که باشند با ما بدین بوم شاد
#48
دگر هرچ ز ایران بریدی درخت
✦
نبرد درخت گشن نیکبخت
#49
بکاری و دیوارها برکنی
✦
ز دلها مگر خشم کمتر کنی
#50
کنون من به بندی ببندم ترا
✦
ز چرم خران کی پسندم ترا
#51
گرین هرچ گفتم نیاری به جای
✦
بدرند چرمت ز سر تا به پای
#52
دو گوشش به خنجر بدو شاخ کرد
✦
به یک جای بینیش سوراخ کرد
#53
مهاری به بینی او برنهاد
✦
چو شاپور زان چرم خر کرد یاد
#54
دو بند گران برنهادش به پای
✦
ببردش همان روزبان باز جای
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیتهای نامبرده:
رهنما
همسخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.