بخش ۱۳ - تأمل در ناپایداری سرای کهن و سرانجام خاکی شاهان و بزرگان، با نشان اردشیر
#1
الا ای خریدار مغز سخن
✦
دلت برگسل زین سرای کهن
#2
کجا چون من و چون تو بسیار دید
✦
نخواهد همی با کسی آرمید
#3
اگر شهریاری و گر پیشکار
✦
تو ناپایداری و او پایدار
#4
چه با رنج باشی چه با تاج و تخت
✦
ببایدت بستن به فرجام رخت
#5
اگر ز آهنی چرخ بگدازدت
✦
چو گشتی کهن نیز ننوازدت
#6
چو سرو دلارای گردد به خم
✦
خروشان شود نرگسان دژم
#7
همان چهرهٔ ارغوان زعفران
✦
سبک مردم شاد گردد گران
#8
اگر شهریاری و گر زیردست
✦
بجز خاک تیره نیابی نشست
#9
کجا آن بزرگان با تاج و تخت
✦
کجا آن سواران پیروزبخت
#10
کجا آن خردمند کندآوران
✦
کجا آن سرافراز و جنگی سران
#11
کجا آن گزیده نیاکان ما
✦
کجا آن دلیران و پاکان ما
#12
همه خاک دارند بالین و خشت
✦
خنک آنک جز تخم نیکی نکشت
#13
نشان بس بود شهریار اردشیر
✦
چو از من سخن بشنوی یادگیر
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.