بخش ۳ - نبرد فرامرز با بهمن در غور، گرفتاری و زنده بر دار کردنش به باران تیر
#1
غمی شد فرامرز در مرز بست
✦
ز درد نیا دست کین را بشست
#2
همه نامداران روشن‌روان
✦
برفتند یکسر بر پهلوان
#3
بدان نامداران زبان برگشاد
✦
ز گفت زواره بسی کرد یاد
#4
که پیش پدرم آن جهاندیده مرد
✦
همی گفت و لبها پر از بادسرد
#5
که بهمن ز ما کین اسفندیار
✦
بخواهد تو این را به بازی مدار
#6
پدرم آن جهاندیدهٔ نامور
✦
ز گفت زواره بپیچید سر
#7
نپذرفت و نشنید اندرز او
✦
ازو گشت ویران کنون مرز او
#8
نیا چون گذشت او به شاهی رسید
✦
سر تاج شاهی به ماهی رسید
#9
کنون بهمن نامور شهریار
✦
همی نو کند کین اسفندیار
#10
هم از کین مهر آن سوار دلیر
✦
ز نوش‌آذر آن گرد درنده شیر
#11
کنون خواهد از ما همی کین‌شان
✦
به جای آورد کین و آیین‌شان
#12
ز ایران سپاهی چو ابر سیاه
✦
بیاورد نزدیک ما کینه‌خواه
#13
نیای من آن نامدار بلند
✦
گرفت و به زنجیر کردش به بند
#14
که بودی سپر پیش ایرانیان
✦
به مردی بهر کینه بسته میان
#15
چه آمد بدین نامور دودمان
✦
که آید ز هر سو بمابر زیان
#16
پدر کشته و بند سایه نیا
✦
به مغز اندرون خون بود کیمیا
#17
به تاراج داده همه مرز خویش
✦
نبینم سر مایهٔ ارز خویش
#18
شما نیز یکسر چه گویید باز
✦
هرانکس که هستید گردن‌فراز
#19
بگفتند کای گرد روشن‌روان
✦
پدر بر پدر بر توی پهلوان
#20
همه یک به یک پیش تو بنده‌ایم
✦
برای و به فرمان تو زنده‌ایم
#21
چو بشنید پوشید خفتان جنگ
✦
دلی پر ز کینه سری پر ز ننگ
#22
سپه کرد و سر سوی بهمن نهاد
✦
ز رزم تهمتن بسی کرد یاد
#23
چو نزدیک بهمن رسید آگهی
✦
برآشفت بر تخت شاهنشهی
#24
بنه برنهاد و سپه برنشاند
✦
به غور اندر آمد دو هفته بماند
#25
فرامرز پیش آمدش با سپاه
✦
جهان شد ز گرد سواران سیاه
#26
وزان روی بهمن صفی برکشید
✦
که خورشید تابان زمین را ندید
#27
ز آواز شیپور و هندی درای
✦
همی کوه را دل برآمد ز جای
#28
بشست آسمان روی گیتی به قیر
✦
ببارید چون ژاله از ابر تیر
#29
ز چاک تبرزین و جر کمان
✦
زمین گشت جنبان‌تر از آسمان
#30
سه روز و سه شب هم برین رزمگاه
✦
به رخشنده روز و به تابنده ماه
#31
همی گرز بارید و پولاد تیغ
✦
ز گرد سپاه آسمان گشت میغ
#32
به روز چهارم یکی باد خاست
✦
تو گفتی که با روز شب گشت راست
#33
به سوی فرامرز برگشت باد
✦
جهاندار گشت از دم باد شاد
#34
همی شد پس گرد با تیغ تیز
✦
برآورد زان انجمن رستخیز
#35
ز بستی و از لشکر زابلی
✦
ز گردان شمشیر زن کابلی
#36
برآوردگه بر سواری نماند
✦
وزان سرکشان نامداری نماند
#37
همه سربسر پشت برگاشتند
✦
فرامرز را خوار بگذاشتند
#38
همه رزمگه کشته چون کوه کوه
✦
به هم برفگنده ز هر دو گروه
#39
فرامرز با اندکی رزمجوی
✦
به مردی به روی اندر آورد روی
#40
همه تنش پر زخم شمشیر بود
✦
که فرزند شیران بد و شیر بود
#41
سرانجام بر دست یاز اردشیر
✦
گرفتار شد نامدار دلیر
#42
بر بهمن آوردش از رزمگاه
✦
بدو کرد کین‌دار چندی نگاه
#43
چو دیدش ندادش به جان زینهار
✦
بفرمود داری زدن شهریار
#44
فرامرز را زنده بر دار کرد
✦
تن پیلوارش نگونسار کرد
#45
ازان پس بفرمود شاه اردشیر
✦
که کشتند او را به باران تیر
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.