بخش ۷ - ناخوردن رودابه در سوگ تهمتن، خواستن مار مرده، بازگشت خرد و نیایش بهشت او
#1
چنین گفت رودابه روزی به زال
✦
که از داغ و سوگ تهمتن بنال
#2
همانا که تا هست گیتی فروز
✦
ازین تیره‌تر کس ندیدست روز
#3
بدو گفت زال ای زن کم خرد
✦
غم ناچریدن بدین بگذرد
#4
برآشفت رودابه سوگند خورد
✦
که هرگز نیابد تنم خواب و خورد
#5
روانم روان گو پیلتن
✦
مگر باز بیند بران انجمن
#6
ز خوردن یکی هفته تن باز داشت
✦
که با جان رستم به دل راز داشت
#7
ز ناخوردنش چشم تاریک شد
✦
تن نازکش نیز باریک شد
#8
ز هر سو که رفتی پرستنده چند
✦
همی رفت با او ز بیم گزند
#9
سر هفته را زو خرد دور شد
✦
ز بیچارگی ماتمش سور شد
#10
بیامد به بستان به هنگام خواب
✦
یکی مرده ماری بدید اندر آب
#11
بزد دست و بگرفت پیچان سرش
✦
همی خواست کز مار سازد خورش
#12
پرستنده از دست رودابه مار
✦
ربود و گرفتندش اندر کنار
#13
کشیدند از جای ناپاک دست
✦
به ایوانش بردند و جای نشست
#14
به جایی که بودیش بنشاختند
✦
ببردند خوان و خورش ساختند
#15
همی خورد هرچیز تا گشت سیر
✦
فگندند پس جامهٔ نرم زیر
#16
چو باز آمدش هوش با زال گفت
✦
که گفتار تو با خرد بود جفت
#17
هرانکس که او را خور و خواب نیست
✦
غم مرگ با جشن و سورش یکیست
#18
برفت او و ما از پس او رویم
✦
به داد جهان‌آفرین بگرویم
#19
به درویش داد آنچ بودش نهان
✦
همی گفت با کردگار جهان
#20
که ای برتر از نام وز جایگاه
✦
روان تهمتن بشوی از گناه
#21
بدان گیتیش جای ده در بهشت
✦
برش ده ز تخمی که ایدر بکشت
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.