آغاز کتاب

برتر از تمامی موهبت‌هایی که کردگار جهان به آدمی ارزانی داشته، خرد چون تاجِ سرور و گوهر تابناکِ آفرینش می‌درخشد. خرد است که در هر دو سرا دستگیر انسان است و چشمانِ جانِ او به شمار می‌رود؛ بی‌آن، آدمی در تیرگی و گمراهی گام برمی‌دارد. از خرد است که شادمانی و فزونی پدید می‌آید و بی‌بهره بودن از آن، مایه اندوه، تنگی و حسرت است. نخستین مخلوق پروردگار، خردِ والایی است که بر سه پاسبان تن—چشم و گوش و زبان—نگهبانی می‌کند تا نیک و بد گیتی را بسنجند. از این رو، آدمی را شایسته است که در راه دانش‌اندوزی هرگز نیاساید و بداند که درخت دانش را کرانه‌ای نیست و هر چه بر شاخسارش بنگرد، ژرفای بیشتری از رازهای جهان بر او آشکار می‌شود.