اسکندر (سکندر)، فرزند داراب و همای/ناهید (یا به روایتی فیلقوس)، پادشاه مقدونیه و سپس سراسر جهان و ایران است. وی پس از غلبه بر دارا و خاکسپاری باشکوه او بر طبق وصیت دارا، نامهای فخیم به مادر روشنک و خود روشنک نوشت تا دختر دارا را به عنوان همسر و بانوی نخست شبستان به کاخ خود آورد و به کارگزاران اصفهان دادگری و پایداری داد.