فرامرز، فرزند دلاور و خردمند رستم جهان‌پهلوان و سپهسالار زابلستان است. او که پیشتر در نبردهای گوناگون از جمله کین‌خواهی سیاوش و فتح هندوستان و مازندران دلاوری‌ها نشان داده بود، پس از شهادت رستم و اسیری نیاک خود زال سپیدموی به دست بهمن، لشکریان زابل و کابل را برای مقابله با سپاه ایران گرد آورد. فرامرز در دشت‌های غور سه روز و سه شب مردانه با بهمن پیکار کرد. سرانجام با وزش باد مخالف و پراکنده شدن لشکریانش، او تنها و زخمی تا آخرین قطره خون جنگید تا آنکه به دست یاز اردشیر گرفتار شد. بهمن کیانی امانی به او نداد و دستور داد فرامرز را زنده بر دار نگونسار کرده و با تیرباران پیکرش را از پای درآورند.