حکایت باستانی بخش «بخش ۲ - پادشاهی هرمز یک سال بود» از کهن‌دیار ایران‌زمین.
#1
چو هرمز برآمد به تخت پدر
✦
به سر برنهاد آن کیی تاج زر
#2
چو پیروز را ویژه گفتی ز خشم
✦
همی آب رشک اندر آمد به چشم
#3
سوی شاه هیتال شد ناگهان
✦
ابا لشکر و گنج و چندی مهان
#4
چغانی شهی بُد فغانیش نام
✦
جهانجوی با لشکر و گنج و کام
#5
فغانیش را گفت کای نیک‌خواه
✦
دو فرزند بودیم زیبای گاه
#6
پدر تاج شاهی به کهتر سپرد
✦
چو بیدادگر بد سپرد و بمرد
#7
چو لشکر دهی مر مرا گنج هست
✦
سلیح و بزرگی و نیروی دست
#8
فغانی بدو گفت که آری رواست
✦
جهاندار هم بر پدر پادشاست
#9
به پیمان سپارم سپاهی تو را
✦
نمایم سوی داد راهی تو را
#10
که باشد مرا ترمذ و ویسه‌گرد
✦
که خون عهد این دارم از یزدگرد
#11
بدو گفت پیروز کآری رواست
✦
فزون زان به تو پادشاهی سزاست
#12
بدو داد شمشیرزن سی‌هزار
✦
ز هیتالیان لشکری نامدار
#13
سپاهی بیاورد پیروزشاه
✦
که از گرد تاریک شد چرخ ماه
#14
برآویخت با هرمز شهریار
✦
فراوان ببودستشان کارزار
#15
سرانجام هرمز گرفتار شد
✦
همه تاج‌ها پیش او خوار شد
#16
چو پیروز روی برادر بدید
✦
دلش مهر پیوند او برگزید
#17
بفرمود تا بارگی برنشست
✦
بشد تیز و ببسود رویش به دست
#18
فرستاد بازش به ایوان خویش
✦
بدو خوانده بد عهد و پیمان خویش
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.