پس از درگذشت گرشاسپ و بیشاه ماندن ایرانزمین، خطر هجوم دشمنان بر کشور سایه افکند. در این هنگام، زال زر، پهلوان فرزانه سیستان، فرزند دلاور خود رستم تهمتن را پیش فراخواند و فرمان ماموریتی حیاتی را صادر کرد. زال به رستم گفت که گرز گران بردارد، قامت مردانه برافرازد و همراه با سپاهی زبده و برگزیده، بیدرنگ شتابان به سوی کوه البرز بتازد. زال از رستم خواست تا در پیشگاه کیقباد، که از نژاد کیان و شایسته پادشاهی بود، ادای احترام کند و پیغام ایرانیان را به او برساند؛ اینکه سپاه و بزرگان ایران تخت شاهی را آراستهاند و جز او هیچکس را سزاوار تاج و نگین کیانی نمیدانند و او را فریادرس خویش میخوانند. زال تأکید کرد که رستم نباید شب و روز بپاید و باید ظرف دو هفته کیقباد را به تخت شاهی بنشاند. رستم دلاور با شنیدن فرمان پدر، زمین ادب بوسید، کمر رزم برمیان بست و همچون تندبادی شتابان راهی کوه البرز شد.