دختر پیران ویسه، همسر نخست سیاوش و مادر فرود. جریره بانویی خردمند، وفادار و پرغرور بود که در دژ کلات به همراه فرزندش فرود میزیست. پس از آنکه فرود در نبرد با سپاه طوس زخمی مهلک برداشته و در دژ جان داد، جریره برای حفظ کبریا و مانع شدن از اسارت کنیزان به دست بیژن، ابتدا تمهیدات مرگ عزتمندانه را فراهم ساخت؛ گنجینههای شاهی را به آتش کشید، اسبان تازی را در اصطبل نابود کرد و سپس بر بالین پیکر بیجان فرود آمد، چهره بر رخسار فرزندش نهاد و با خنجری شکم خویش را بدرید و جان داد.