بخش ۲ - نشستن خسرو بر تخت زر، پیمان راستی و آشتی و یاد شبانهٔ هرمز
حکایت باستانی بخش «بخش ۲ - نشستن خسرو بر تخت زر، پیمان راستی و آشتی و یاد شبانهٔ هرمز» از کهن‌دیار ایران‌زمین.
#1
چو خسرو نشست از برتخت زر
✦
برفتند هرکس که بودش هنر
#2
گرانمایگان را همه خواندند
✦
بر آن تاج نو گوهر افشاندند
#3
به موبد چنین گفت کاین تاج وتخت
✦
نیابد مگر مردم نیک بخت
#4
مبادا مرا پیشه جز راستی
✦
که بیدادی آرد همه کاستی
#5
ابا هرکسی رای ما آشتیست
✦
ز پیکار کردن سرماتهیست
#6
ز یزدان پذیرفتم این تخت نو
✦
همین روشن و مایه وربخت نو
#7
شما نیز دلها بفرمان دهید
✦
بهرکار بر ما سپاسی نهید
#8
از آزردن مردم پارسا
✦
و دیگر کشیدن سر از پادشا
#9
سوم دور بودن ز چیز کسان
✦
که دودش بود سوی آنکس رسان
#10
که در گاه و بی‌گه کسی رابسوخت
✦
به بی‌مایه چیزی دلش برفروخت
#11
دگر هرچ در مردمی در خورد
✦
مر آن را پذیرنده باشد خرد
#12
نباشد مرا با کسی داوری
✦
اگر تاج جوید گر انگشتری
#13
کرا گوهر تن بود با نژاد
✦
نگوید سخن با کسی جز بداد
#14
نباشد شما را جز از ایمنی
✦
نیازد بکردار آهرمنی
#15
هرآنکس که بشنید گفتار شاه
✦
همی آفرین خواند برتاج و گاه
#16
برفتند شاد از بر تخت او
✦
بسی آفرین بود بر بخت او
#17
سپهبد فرود آمد از تخت شاد
✦
همه شب ز هرمز همی‌کرد یاد
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.