بخش ۲ - کشف شیوهٔ برافروختن آتش به دست هوشنگ و سابقهٔ جشن سده
#1
یکی روز شاه جهان سوی کوه
✦
گذر کرد با چند کس هم‌گروه
#2
پدید آمد از دور چیزی دراز
✦
سیه رنگ و تیره تن و تیز تاز
#3
دو چشم از بر سر چو دو چشمه خون
✦
ز دود دهانش جهان تیره‌گون
#4
نگه کرد هوشنگ باهوش و سنگ
✦
گرفتش یکی سنگ و شد تیز چنگ
#5
به زور کیانی رهانید دست
✦
جهان‌سوز مار از جهان‌جوی جست
#6
بر آمد به سنگ گران سنگ خرد
✦
همان و همین سنگ بشکست گرد
#7
فروغی پدید آمد از هر دو سنگ
✦
دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ
#8
نشد مار کشته ولیکن ز راز
✦
از این طبع سنگ آتش آمد فراز
#9
جهاندار پیش جهان آفرین
✦
نیایش همی کرد و خواند آفرین
#10
که او را فروغی چنین هدیه داد
✦
همین آتش آنگاه قبله نهاد
#11
بگفتا فروغی است این ایزدی
✦
پرستید باید اگر بخردی
#12
شب آمد بر افروخت آتش چو کوه
✦
همان شاه در گرد او با گروه
#13
یکی جشن کرد آن شب و باده خْوَرد
✦
سده نام آن جشن فرخنده کرد
#14
ز هوشنگ ماند این سده یادگار
✦
بسی باد چون او دگر شهریار
#15
کز آباد کردن جهان شاد کرد
✦
جهانی به نیکی از او یاد کرد
شناسنامه و تفسیر بیت
ترجمه انگلیسی:
معنی روان:
ابعاد ادبی و روایی:
موجودیت‌های نام‌برده:
رهنما
هم‌سخن رازهای کهن و راهنمای شاهنامه
درود بر شما، پویندهٔ کارنامهٔ کهن! من «رهنما» هستم؛ همراه شما در شناخت پهلوانان، شهریاران، دیوان، جانوران شگفت و بازخوانی ابیات شاهنامه فردوسی. از هر گوشهٔ این حماسه بپرسید تا با هم به بازخوانی آن بنشینیم.