طهمورث، ملقب به دیوبند، سومین پادشاه پیشدادی و فرزند هوشنگ بود. او پادشاهی مدبر و آبادگر بود که صنعت پشمریسی، بافندگی جامهها و زیراندازها، و اهلی کردن جانوران تیزرو چون یوز و سیاهگوش و پرندگان شکاری مانند باز و شاهین را پدید آورد. او با هدایت وزیر خردمندش، شهرسپ، و آراسته شدن به فرّه ایزدی، توانست اهریمن را با افسون ببندد و او را چون باره خویش سوار شود. هنگامی که دیوان و جادوگران به رهبری سیاه دیو بر او شوریدند، طهمورث با گرز گران و افسون دو سوم آنان را دربند کرد و مابقی را شکست داد. او در ازای بخشیدن جان دیوان، دانش خط و نوشتن به سی زبان گوناگون (از جمله رومی، تازی، پارسی، سغدی، چینی و پهلوی) را از آنان فراگرفت.