اسکندر یا سگندر، پادشاه کشورگشای رومی/یونانی است که پس از فتح مصر و شکست دارا، بر ایران و قلمروهای مجاور فرمانروایی یافت. در این بخش، او نه فرزانه رومی را برای راست‌آزمایی و ارزیابی شگفتی‌های چهارگانه کید (شاه هند) می‌فرستد. با دریافت نامه‌های فرزانگان در وصف جمال بی‌نظیر دختر کید، اسکندر آن را بهشت خرم نامیده، کید را ایمنی داده و فرمان انتقال شگفتی‌ها و دختر شاه هند (فغستان) به دربار خود را صادر می‌کند.