برادر ناتنی رستم که از مادری کنیز به دنیا آمد و نجومیان مایه تباهی دودمان سامش خوانده بودند. او شاه کابل را به حلیهگری برانگیخت تا چاههای ناگه بکند و رستم و رخش را نابود سازد. رستم در آخرین لحظات زندگی با تیری شغاد را به همراه درخت چناری که پشت آن پنهان شده بود دوخت. فرامرز پس از فتح کابل، آتشی عظیم چون کوه برافروخت و پیکر شغاد، درخت چنار و خاک آن محل را به خاکستر تبدیل کرد.