نگارگر و سخن‌ور بی‌همتا از دیار چین که به سبب استادکاری بی‌نظیرش در صورتگری، ادعای پیامبری کرد و آیین ثنوی (روشنایی و تاریکی) پدید آورد. او به درگاه شاپور ذوالاکتاف آمد تا شاه را همراه خود سازد، اما در مناظره با موبد موبدان درمانده و خاموش شد. به دستور شاپور، پوست او را سراپا کندند، با کاه پر کردند و بر دروازه شهر و دیوار بیمارستان آویختند.