مادر روشنک، همسر داراشاه و ملکهٔ ایران است که پس از شهادت همسرش، نامه‌ای رسمی از اسکندر دریافت کرد. اسکندر در این نامه با تسلیت مرگ دارا و تاکید بر رفتارهای دادگرانه، از او خواست تا روشنک را طبق وصیت دارا با موکب شاهانه و همراه با بزرگان و پرستاران به نزد او بفرستد.