دهقانان طبقه‌ای از طبقات فرهیخته و زمین‌داران ایران باستان بودند که سینه به سینه مویه‌ها، حماسه‌ها، انساب و داستان‌های کهن پهلوانی و شهریاری ایران را حفظ و روایت می‌کردند. فردوسی در آغاز داستان اکوان دیو از «دهقان پیر» یاد می‌کند که روایتگر رازآمیز این حماسه و مفاهیم رمزی آن است.